Ulica Solna (dawniej: Saltzmańska, Zalcmańska, Salzstrasse) – ulica w centrum Łodzi, w województwie łódzkim.
Historia Ulica Solna wytyczona została w drugiej połowie XIX w. na działce należącej do kupca, Samuela Jechezkiela Saltzmana, jako ulica prywatna. Początkowo nazywana była ulicą Saltzmańską lub Zalcmańską. Ulica była ważnym ośrodkiem żydowskiej społeczności w Łodzi, choć znajdowała się poza granicą żydowskiego rewiru. Samuel Jechezkiel Satlzman założył jesziwę oraz sztybel przy obecnej ulicy Solnej. Nazwa ulicy: Solna używana była od 1888 r..
W okresie I wojny światowej funkcjonowała niemiecka nazwy ulicy: Salzstrasse. W okresie międzywojennym powrócono do poprzedniej nazwy. Ulica w tym okresie zamieszkana była głównie przez ludność żydowską, do której należała m. in. rodzina Leona Weintrauba, który urodził się w domu, przy ul. Solnej 12. W niektórych domach (być może w każdym) w tym okresie znajdował się cheder. W okresie II wojny światowej ulica funkcjonowała krótko pod nazwą Salzstrasse (1940) a następnie Standartenstrasse (1940-1945). W okresie powojennym powrócono do poprzedniej nazwy.. W latach 60. XX w. przy ul. Solnej funkcjonowała szkoła elementarna.
Zabytki Gminna Ewidencja Zabytków miasta Łodzi wymienia kamienice o przy ul. Solnej o numerach: 5, 6, 7, 8, 9, 10, 12. Przypisy
Linki zewnętrzne
Ulica Solna (Łódź-Centrum) [w:] Fotopolska [online] [dostęp 2026-03-06]
Kategoria:Ulice w Łodzi