Onyxacalles croaticus – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny krytoryjków.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1867 roku przez Henriego Brisouta de Barneville’a pod nazwą Acalles croaticus.

Morfologia Chrząszcz o ciele długości około 2,7 mm. Czerwonobrunatny oskórek dość skąpo porastają wydłużone łuski.

Ryjek jest stosunkowo gruby, krótszy niż przedplecze. Oczy są niewielkie i niewyłupiaste, kolistego kształtu.

Przedplecze jest pośrodku tylnej części spłaszczone lub płytko wklęsłe. Na jego powierzchni występują cztery pęki ciemnych łusek, dwa mniejsze na przedzie i dwa większe w tyle, oraz jasne łuski po bokach i w tyle. Pokrywy są owalne, o przedniej krawędzi pośrodku wysuniętej do przodu, zagiętej nieco ku tyłowi przy trzecich międzyrzędach, po bokach i w tyle opatrzone jaśniejszymi łuskami. Na każdej pokrywie znajduje się dziesięć rzędów, z których ostatni osiąga wierzchołek pokrywy i nie łączy się z dziewiątym. Guzki na międzyrzędach są stosunkowo krótkie. Na drugim międzyrzędzie leżą trzy guzki – jeden na przedzie, drugi za środkiem i trzeci na tylnym końcu. Trzeci międzyrząd ma tylko jeden bardzo krótki, zaczynający się przy nasadzie pokrywy guzek. Czwarty międzyrząd ma dwa guzki, z których przedni jest mały, a tylny największy spośród wszystkich guzków. Piąty międzyrząd ma dwa guzki, przedni i tylny. Na szóstym międzyrzędzie guzki również są dwa, ale oba leżą w przedniej jego połowie. Na spodzie ciała obecny jest głęboki rowek do chowania ryjka o ostrych krawędziach. Rozstaw tylnych bioder jest mniejszy niż łączna długość sternitów odwłoka od drugiego do czwartego. Odnóża przedniej pary mają golenie o brzegach wewnętrznych prostych do lekko wygiętych.

Długość pierwszego sternitu odwłoka nie przekracza długości trzech następnych razem wziętych. Drugi sternit jest dłuższy niż trzeci.

Ekologia i występowanie Owad rozmieszczony na terenach górzystych. Zasiedla cieniste, wilgotne lasy liściaste i mieszane. Osobniki dorosłe spotyka się na suchych gałęziach, wśród chrustu, pod opadłymi liśćmi i w leśnej ściółce.

Gatunek palearktyczny, zamieszkujący środkową część Europy. Znany jest z Niemiec, Polski, Austrii, Czech, Słowacji, Słowenii i Chorwacji. W Polsce podawany jest z Tatr i Pienin. Na „Czerwonej liście gatunków zagrożonych Republiki Czeskiej” umieszczony jest jako gatunek narażony na wymarcie (VU).

Przypisy

Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1867 roku