Murphydrela neptuna – gatunek pająka z rodziny lenikowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisali po raz pierwszy Benoît Nzigidahera i Rudy Jocqué w 2010 roku na łamach „Zootaxa” pod nazwą Cydrela neptuna. Jako miejsce typowe wskazano lasy świetliste Cabara w Réserve Naturelle de Rumonge w Burundi. Epitet gatunkowy wiąże trójząb używany przez Neptuna z trzema kolcami na goleni samczego nogogłaszczka. Do rodzaju Murphydrela omawiany takson przenieśli Rudy Jocqué i Anthony Russell-Smith w 2022 roku.
Morfologia Holotypowy samiec ma ciało długości 6 mm przy prosomie długości 2,8 mm i szerokości 1,7 mm, a paratypowa samica ciało długości 6 mm przy prosomie długości 2,6 mm i szerokości 1,6 mm.
Barwa karapaksu jest szarawobrązowa z ciemnym, V-kształtnym znakiem przed jamką i promieniście rozchodzącymi się do jamki liniami. Część głowowa jest mocno wyniesiona i stromo ku tyłowi opadająca. Szarawobrązowe szczękoczułki są porośnięte krótkimi, czarnymi szczecinkami. Warga dolna i sternum mają żółtawopomarańczowy kolor i krótkie włoski. Brak jest na spodzie prosomy sklerytów przedbiodrowych. Odnóża samca mają żółtawopomarańczowe biodra i krętarze i szarawobrązowe uda, u samicy zaś całe są szare lub bladoszare.
Opistosoma (odwłok) jest z wierzchu szara z bladymi kropkami w liczbie od trzech do pięciu par, niekiedy miejscami pozlewanymi, od spodu zaś szara z wzdłużnymi szeregami bladych kropek. Kądziołki przędne mają białawą nasadę i żółtoszarą część odsiebną.
Nogogłaszczek samca ma goleń pozbawioną apofizy retrolateralnej, wyposażoną natomiast w trzy tylno-boczne, spłaszczone i zakrzywione kolce oraz dwie długie szczecinki leżące z nimi w jednym szeregu. Cztery duże kolce wyrastają w pobliżu odsiebnego brzegu cymbium, a kilka małych przy jego brzegu przednio-bocznym. Wąska, odsiebna część tegulum jest prawie całkiem zasłonięta przez dużą, błoniastą apofyzę medialną. W widoku brzusznym embolus jest długi i w odsiebnej części prosty.
Zesklerotyzowana płytka płciowa samicy ma mniej więcej prostokątną jamkę środkową wygraniczoną esowatymi krawędziami, pośrodkowo umieszczone otwory kopulacyjne i szeroką, łukowatą krawędź tylną. Brak na przedzie płytki wyodrębnionego trzonka. Wulwa ma przewody wewnętrzne robiące dwie pętle. Do szeroko rozstawionych spermatek wiodą ku tyłowi przewody kopulacyjne.
Ekologia i występowanie Pająk ten zasiedla świetliste lasy i zadrzewienia z udziałem Brachystegia.
Gatunek afrotropikalny, endemiczny dla Burundi.
Przypisy
Kategoria:Lenikowate Kategoria:Pająki Afryki Kategoria:Fauna endemiczna Burundi Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2010 roku