Stanisław Radzki (ur. 29 czerwca 1950 w Lublinie, zm. 28 października 2008) – polski chemik, doktor habilitowany, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.
Życiorys Syn Stanisława Radzkiego. W 1967 roku ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Staszica w Lublinie. Od 1972 roku rozpoczął pracę w Zakładzie Chemii Nieorganicznej Wydziału Mat-Fiz-Chem Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W 1980 roku obronił pracę doktorską pt. Badanie luminescencji boranów pierwiastków ziem rzadkich aktywowanych przez Sm3+, Eu3+, Tb3+ i Dy3+ i objął stanowisko adiunkta. W tym roku został wybrany na członka Komisji Zakładowej NSZZ Solidarność Uniwersytetu. W 1995 roku habilitował się na podstawie rozprawy pt. Badanie syntezy i właściwości pewnych kompleksów lantanowców z porfirynami, a w 2001 roku został profesorem nadzwyczajnym w Katedrze Chemii Nieorganicznejhttps://encysol.pl/es/encyklopedia/hasla-rzeczowe/23903,Uniwersytet-Marii-Curie-Sklodowskiej-w-Lublinie.html.https://bazhum.muzhp.pl/media/texts/none/2010-tom-65-numer-1/annales_universitatis_mariae_curie_sklodowska_sectio_f_historia-r2010-t65-n1-s95-116.pdf., na stanowisku pozostał do śmierci.
Odbył liczne staże naukowe za granicą, m.in. we Francji w (ICSN), CNRS, Gif-sur-Yvettehttp://przyrbwn.icm.edu.pl/APP/ABSTR/90/a90-2-20.html., w Kanadzie (University of Western Ontario) oraz na Uniwersytecie w Limogeshttps://phavi.umcs.pl/at/attachments/2022/0204/110713-iv-2009.pdf..
Był żonaty z Barbarą. Miał dwóch synów: Macieja i Wojciecha. Po ojcu odziedziczył pasję do fotografowania. Zmarł 28 października 2008 rokuhttps://phavi.umcs.pl/at/attachments/2022/0204/110715-xi-2009.pdf.. Pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu przy ul. Lipowej w Lublinie.
Dorobek naukowy Specjalizował się w chemii kompleksów pierwiastków przejściowych i lantanowców z porfirynami i ftalocyjaninami, badaniach spektroskopowych, syntezie nowych związków oraz chemii luminescencyjnej. Jego badania dotyczyły m.in. oddziaływań porfiryn i ich kompleksów z nukleotydami i zasadami nukleinowymi, co miało znaczenie dla rozwoju terapii fotodynamicznej nowotworów oraz badań nad strukturą DNA. Był autorem licznych publikacji naukowych, patentów oraz tłumaczeń książek z zakresu chemii nieorganicznej. Współpracował z wieloma naukowcami z Polski i zagranicy, prowadził wykłady i zajęcia laboratoryjne z chemii nieorganicznej, ogólnej oraz chemii pierwiastków przejściowych, a także opiekował się pracami licencjackimi, magisterskimi i doktorskimi. Jego działalność dydaktyczna obejmowała również kursy dla nauczycieli chemii oraz wykłady dla studentów biologii i biotechnologii. Był ceniony za wkład w rozwój metod spektroskopowych, takich jak absorpcja UV-Vis, luminescencja, MCD i EPR, a także za badania nad syntezą i właściwościami kompleksów metali z porfirynami. Jego prace miały zastosowanie w chemii analitycznej, technologii luminoforów oraz w badaniach nad oczyszczaniem wody metodami jonowymiennymihttps://bc.umcs.pl/dlibra/publication/38083/edition/34902.https://bc.umcs.pl/Content/28504/PDF/czas19552_16_2006_4.pdf.https://bc.umcs.pl/Content/28232/PDF/czas19552_12_2002_8.pdf.https://yadda.icm.edu.pl/baztech/element/bwmeta1.element.baztech-6e0f929a-d840-4b4d-96ca-af8e291b555c/c/Kolodynska_Chemia_WCH_2024_9-10.pdf.https://bc.umcs.pl/Content/28203/PDF/czas19552_17_2007_6.pdf.https://phavi.umcs.pl/at/attachments/2022/0204/110715-xi-2009.pdf.https://www.researchgate.net/scientific-contributions/Stanislaw-Radzki-70024741.https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0020169307006597.https://polona.pl/preview/ad607b66-23fd-435c-bada-c7076b10fa8f.https://phavi.umcs.pl/at/attachments/2022/0204/110713-iv-2009.pdf..
Przypisy
Kategoria:Polscy chemicy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej Kategoria:Urodzeni w 1950 kategoria:Zmarli w 2008