Pachygnatha intermedia – gatunek pająka z rodziny kwadratnikowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisali po raz pierwszy Benoît Nzigidahera i Rudy Jocqué w 2014 roku na łamach „European Journal of Taxonomy”. Jako miejsce typowe wskazano górę Musumba w Rwegurze na obszarze Parku Narodowego Kibira.
Morfologia Holotypowy samiec ma ciało długości 3,8 mm przy prosomie długości 1,9 mm i szerokości 1,6 mm, a odnóżu pierwszej, najdłuższej pary długości 8,7 mm. Paratypowa samica ma ciało długości 4,8 mm przy prosomie długości 1,9 mm i szerokości 1,5 mm, a odnóżu pierwszej, najdłuższej pary długości 6,5 mm.
Karapaks jest brązowy, na przedzie z ciemnobrązowymi liniami zbiegającymi się Y-kształtnie ku jamce. Szczękoczułki u samca mają trzy zęby na krawędzi przedniej i cztery na tylnej, a u szczytu owalną ostrogę i zaopatrzony pośrodku w trójkątną wypustkę pazur jadowy. U samicy na obu krawędziach bruzdy szczękoczułka zęby są trzy, a ostroga umieszczona jest nasadowo. Brązowe sternum ma wklęsłą przednią krawędź. Ponadto na spodzie prosomy wykształcone są skleryty międzybiodrowe. Kolor odnóży jest bladożółtobrązowy ze słabo zaznaczonymi szarymi kropkami przy stawach udowo-rzepkowym i goleniowo-nadstopiowym. Jedynymi kolcami na odnóżach są grzbietowo-wierzchołkowe kolce rzepek. Opistosoma (odwłok) ma wierzch bladoszary z nieregularnymi, połączonymi kropkami ciemnoszarymi, układającymi się w większości w trzech podłużnych liniach, a spód bladoszary ze srebrzystymi kropkami w czterech podłużnych liniach. Kolor kądziołków przędnych jest żółtawoszary.
Nogogłaszczki samca cechują się golenią o prostokątnej apofizie dorsalnej, owalnej, zesklerotyzowanej apofizie retrolateralnej i szerokiej, zesklerotyzowanej, ostrzowatej apofizie wentralnej. Paracymbium ma rombowatą podstawę i długi, smukły, wykraczający poza tegulum wyrostek odsiebny. Cymbium odznacza się obecnością błoniastego rejonu pośrodku. Długi, szeroki u podstawy, cienki pośrodku, rozszerzony odsiebnie, na samym szczycie spłaszczony i rozdwojony jest embolus. Odsiebna część konduktora jest silnie zesklerotyzowana. Genitalia samicy mają prostokątne sklerotyzacje przed otworem genitalnym i za nim.
Ekologia i występowanie Pająk głównie górski, znajdowany na rzędnych od 790 do 2550 m n.p.m. Zasiedla lasy z udziałem Carapa grandiflora i Polyscias fulva, lasy z Hagenia abyssinica, lasy z Neoboutonia macrocalyx i Myrianthus holstii, lasy z Symphonia globulifera i Parinari holstii, lasy z Maracanga neomildbreadiana i Xymalos monospora, lasy z Newtonia buchananii i Albizia zygia, górskie wrzosowiska z Phillipia benguelensis oraz uprawy herbaty.
Gatunek afrotropikalny, endemiczny dla Burundi. Znany jest wyłącznie z terenu Parku Narodowego Kibira oraz rezerwatu Kigwena.
Przypisy
Kategoria:Kwadratnikowate Kategoria:Pająki Afryki Kategoria:Fauna endemiczna Burundi Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2014 roku