Park Narodowy Burigi-Chato – park narodowy w północno-zachodniej Tanzanii, ustanowiony w 2019 roku. Zajmuje powierzchnię około 4707 km², co czyni go czwartym co do wielkości parkiem narodowym w kraju.
Obszar parku rozciąga się od Jeziora Wiktorii na wschodzie po granicę z Rwandą na zachodzie. Krajobraz obejmuje rozległy, słabo przekształcony obszar przyrodniczy z licznymi jeziorami słodkowodnymi, pasmami wzgórz, skalistymi krawędziami progów tektonicznych, głębokimi dolinami porośniętymi lasami, otwartymi równinami, terenami bagiennymi, rzekami oraz obszarami zalewowymi. Znaczną część powierzchni zajmuje sawanna drzewiasta o średniej i wysokiej trawie, zdominowana przez formacje typu miombo, tworzone głównie przez gatunki z rodzajów i migdałecznika.
Klimat obszaru charakteryzuje się dwoma okresami zwiększonych opadów – w miesiącach listopad–grudzień oraz marzec–kwiecień – oraz porą suchą trwającą od czerwca do września. Temperatury są umiarkowane, z chłodniejszymi nocami i ciepłymi dniami. W okresie suchym, przypadającym głównie na miesiące od czerwca do października, zwierzęta koncentrują się wokół jezior oraz licznych źródeł słodkiej wody występujących na terenie parku. Początek pory zielonej przypada na październik wraz z pierwszymi opadami; urozmaicona rzeźba terenu i kamieniste podłoże umożliwiają wówczas dostęp do większości obszarów, a fauna rozprasza się po zalesionych dolinach i mniejszych równinach.
Fauna Fauna parku obejmuje rosnące liczebnie populacje wielu gatunków ssaków, w tym słonia afrykańskiego, bawoła afrykańskiego, zebrę, żyrafę, koba, elandy, guźce, antylopy końskie, topi, impale oraz antylopy szablorogie. Stosunkowo powszechnie występuje także oribi, natomiast rzadszym gatunkiem związanym ze środowiskami bagiennymi jest Sitatunga.
Na terenie parku obecne są również duże drapieżniki, takie jak lew, lampart oraz gepard. W jeziorach i rzekach licznie występują krokodyle nilowe oraz hipopotamy.
Istotnym elementem przyrodniczym parku są jeziora, spośród których jest trzecim co do wielkości jeziorem w Tanzanii. Zbiornik ten charakteryzuje się wydłużonym kształtem oraz licznymi wyspami, zatokami i rozlewiskami, w tym obszarami bagiennymi stanowiącymi siedlisko sitatungi, a potencjalnie także rzadkiego trzewikodzioba.
Awifauna Awifauna parku jest zróżnicowana i obejmuje zarówno gatunki osiadłe, jak i ptaki wędrowne, w tym migrantów palearktycznych oraz afrotropikalnych. Odnotowano występowanie m.in. bielika afrykańskiego oraz pojedynczych osobników trzewikodzioba.
Przypisy
Bibliografia
Bur