Józef Dominko (ur. 13 marca 1893 w Lublinie, zm. 1974) – polski polityk i działacz spółdzielczy, poseł do Krajowej Rady Narodowej (1945–1947).
Życiorys Wywodził się z rodziny robotniczej, powiązany z lożą masońską Wolni Oracze. Zdobył wykształcenie średnie, w 1905 przerwał naukę po opuszczeniu szkoły wskutek strajku szkolnego. Kształcił się w Szkole Nauk Społeczno-Politycznych w Krakowie i kilkumiesięcznego kursu w ramach Wyższych Kursów Naukowych w Warszawie. Od 1906 do 1918 zatrudniony jako zecer w drukarni. W 1913 był jednym z organizatorów Lubelskiej Spółdzielni Spożywców, później wchodził w skład jej zarządu jako sekretarz i kierownik biura, został też kierownikiem działu w Związku Spółdzielni. W okresie międzywojennym działacz Polskiej Partii Socjalistycznej. Autor publikacji wspomnieniowych związanych z ruchem spółdzielczym. Był także redaktorem prasy spółdzielczej, m.in. w latach 20. redaktorem naczelnym pism „Spółdzielca Lubelski”, a później dyrektorem administracyjnym spółki wydającej czasopismo „Głos Lubelski”. W latach 30. skazany na 8 miesięcy więzienia za przywłaszczenie na własne potrzeby funduszy ostatniej z gazet.
3 maja 1945 zgłoszony do składu Krajowej Rady Narodowej z ramienia Związków Spółdzielczych, zasiadał w niej do końca kadencji w 1947.
Odznaczenia Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1947) i Orderem Sztandaru Pracy II klasy (1954).
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Lublinie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Politycy Polskiej Partii Socjalistycznej (1919–1939) Kategoria:Posłowie do Krajowej Rady Narodowej Kategoria:Polscy działacze spółdzielczy Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Polscy redaktorzy naczelni Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1974