Czesław Brodzicki (ur. 20 lipca 1937 we Lwowie, zm. 13 lutego 2006) – polski farmaceuta, urzędnik państwowy i historyk-regionalista, doktor nauk farmaceutycznych oraz doktor nauk humanistycznych. Wieloletni działacz Stronnictwa Demokratycznego. Badacz dziejów Mazowsza Północno-Wschodniego, w tym ziemi łomżyńskiej i wiskiej. W okresie transformacji ustrojowej aktywnie zabiegał o zmiany legislacyjne prowadzące do usamodzielnienia inspekcji farmaceutycznej w Polsce.
Życiorys
Młodość i edukacja Urodził się we Lwowie, gdzie spędził dzieciństwo w czasie II wojny światowej. Po zmianie granic państwowych w 1945 roku, wraz z rodziną został przesiedlony początkowo do Przemyśla, a następnie osiadł w Krakowie. Tam ukończył III Gimnazjum im. Jana Kochanowskiego, gdzie angażował się w życie kulturalne, zakładając orkiestrę szkolną.
W 1963 roku ukończył studia na Wydziale Farmaceutycznym Akademii Medycznej w Krakowie. W okresie studenckim pracował zarobkowo m.in. w lokalu „Cyganeria”. Pracę zawodową rozpoczął jako asystent w Wytwórni Surowic i Szczepionek w Krakowie. W 1970 roku uzyskał stopień doktora nauk farmaceutycznych na podstawie dysertacji Otrzymywanie kallikreiny z moczu ludzkiego. Pełnił również funkcję zastępcy dyrektora Krakowskiego Zarządu Aptek.
Kariera zawodowa i urzędnicza W 1977 roku przeniósł się na Mazowsze, obejmując stanowisko kierownika laboratorium w Szpitalu Rejonowym w Kolnie. W 1981 roku podjął pracę w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Łomży, a trzy lata później przeszedł do Urzędu Wojewódzkiego jako inspektor farmaceutyczny. Od 1990 roku był pracownikiem Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej w Warszawie. W 1993 roku rozpoczął również działalność gospodarczą, prowadząc własną hurtownię farmaceutyczną.
W okresie transformacji ustrojowej był zaangażowany w prace nad reformą polskiego prawa farmaceutycznego, w tym w usamodzielnienie nadzoru, który do końca lat 80. funkcjonował w ramach wydziałów zdrowia i opieki społecznej. Współorganizował spotkania środowiskowe dotyczące nowelizacji przepisów. W trakcie prac nad ustawą z 1987 roku dotarł do posłów, którzy przyjęli proponowane rozwiązania jako projekt poselski, co przyspieszyło proces legislacyjny i utworzenie niezależnej Inspekcji Farmaceutycznej (późniejszy Główny Inspektorat Farmaceutyczny).
Działalność społeczna i polityczna W Kolnie dał się poznać jako społecznik, prowadził kabaret. Utrzymywał rozległe kontakty i działał w Stronnictwie Demokratycznym (SD). W 1988 roku uzyskał mandat radnego Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łomży.
Działalność historyczna Równolegle z karierą farmaceutyczną rozwijał działalność historyczną. Jego warsztat naukowy kształtował się pod wpływem współpracy z prof. Jerzym Wiśniewskim oraz Donatą Godlewską. W 1997 roku uzyskał doktorat z historii (nauk humanistycznych) w Krakowie na podstawie pracy Wizna i ziemia wiska do 1529 roku.
Specjalizował się w badaniach nad osadnictwem Mazowsza Północno-Wschodniego, historią miast i parafii. Jego debiutancka monografia Kolno na Mazowszu (1982) oraz kolejne prace charakteryzowały się łączeniem faktografii z elementami narracyjnymi, mającymi na celu popularyzację historii regionu. W swoich publikacjach często opowiadał się za apoteozą polskiego czynu niepodległościowego, co widoczne było m.in. w pracach poświęconych Kazimierzowi Pułaskiemu czy legendarnemu Janowi z Kolna. Opublikował również opracowanie genealogiczne Moi przodkowie, moja rodzina i ja (1997).
W 1970 roku, po obronie doktoratu, rozpoczął pracę habilitacyjną z zakresu farmacji, którą jednak przerwał w związku z wyjazdem do Kolna. Pod koniec życia planował uzyskanie habilitacji z historii na UKSW i złożył tam stosowną dokumentację, jednak plany te uniemożliwiła choroba. Pozostawił po sobie dorobek w postaci kilkunastu książek i licznych artykułów, w tym nieukończoną monografię Zambrowa.
Życie prywatne Związek małżeński z Marią zawarł w 1961 roku, jeszcze podczas studiów. Zmarł w 2006 roku i został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Publikacje Wybrane pozycje książkowe: Kolno na Mazowszu, Warszawa 1982 (II wyd. Łomża 2001, ). Bywało w Łomżyńskiem, Łomża 1986. Łomża w latach 1794–1866, Warszawa 1987 (wspólnie z Donatą Godlewską). Kazimierz Pułaski marszałek łomżyński, Łomża 1988, . Jan z Kolna: domniemany odkrywca Ameryki 1476 r., Łomża 1992. Początki osadnictwa Wizny i ziemi wiskiej na tle wydarzeń historycznych w tym regionie Polski (do 1529 roku), Warszawa 1994, . Moi przodkowie, moja rodzina i ja, 1997. Moja łomżyńska „Solidarność”, 1999. Ziemia łomżyńska do 1529 roku, Warszawa 1999, . Mniszki Benedyktynki w Opactwie Przenajświętszej Trójcy w Łomży 1628–2000, Łomża 2000 (wspólnie z D. Godlewską), . Łomża w latach 1529–1795, Łomża 2000, . Wizna w latach 1529–2000, Warszawa 2000, . Mazowsze północno-wschodnie jako kresy państwa polskiego i wpływ wydarzeń politycznych w państwach ościennych na jego historię, Łomża 2004. Łomża i powiat łomżyński w latach drugiej wojny światowej i trudnych latach powojennych (do 1957 r.), Łomża 2004.
Nagrody i wyróżnienia Nagroda i Medal Zygmunta Glogera (1988) – nagroda III stopnia (wspólnie z D. Godlewską) za monografię Łomża w latach 1794–1866.
Przypisy
Kategoria:Polscy farmaceuci Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Polscy regionaliści Kategoria:Politycy Stronnictwa Demokratycznego Kategoria:Ludzie związani z Łomżą Kategoria:Ludzie związani z Kolnem Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Urodzeni w 1937 Kategoria:Zmarli w 2006