Psilochorus simoni – gatunek pająka z rodziny nasosznikowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1911 roku przez Luciena Berlanda na łamach „Archives de Zoologie Expérimentale et Générale” pod nazwą Physocyclus simoni. Epitet gatunkowy nadano na cześć Eugène’a Simona.
Morfologia Pająk osiągający od 1,9 do 3 mm długości ciała; najmniejszy nasosznikowaty notowany w Europie Środkowej.
Karapaks jest żółtobrązowy, jasnobrązowy lub jasnoszary, pośrodku przyciemniony. Oczy par przednich stykają się ze sobą. Boki prosomy mają szereg sterczących szczecinek. U samca mniej więcej w połowie przedniej powierzchni każdego szczękoczułka znajduje się krótka, trójkątna, na szczycie zaokrąglona ostroga. Sternum zazwyczaj jest żółtawobrązowe. Bardzo długie odnóża mają taką samą kolorystykę jak karapaks. Uda są od prosomy trzykrotnie dłuższe.
Opistosoma (odwłok) jest u samca jajowata, a u samicy kulistawa. Barwę ma zielonkawoszarą lub niebieskawoszarą. Kądziołki przędne przesunięte są ku przodowi prawie na środek spodu opistosomy.
Samczy nogogłaszczek cechuje się wąskim prokrususem z nabrzmiałą okolicą odsiebną, zakończoną falistym wierzchołkiem i ściętą błonką. Gruba apofiza bulbusa zakrzywia się wokół tegoż na stronę przednio-boczną i kończy spiczasto.
Otwór genitalny samicy ma postać niezmodyfikowanej, poprzecznej szczeliny. Płytki płciowe są trzy. Przednia jest niska, zaokrąglona, o delikatniej linii środkowej, ale nieprzedzielona. Środkowa jest zaokrąglona, całobrzega, pozbawiona listewek, na bocznych krawędziach z ciemniejszymi rejonami półksiężycowatego kształtu. Tylna płytka płciowa również jest zaokrąglona, całobrzega i pozbawiona listewek.
Biologia i ekologia Pająk ten pierwotnie zamieszkiwał głównie jaskinie i sterty kamieni, ale obecnie jest gatunkiem synantropijnym, zasiedlającym szklarnie i budynki. Konstruuje parasolowate sieci łowne, na których zwisa do góry nogami.
Samce przeżywają do dwóch lat, samice do trzech lub czterech. Samica przystępuje do kopulacji jednokrotnie w ciągu roku. Po pojedynczym zaplemnieniu wydaje na świat trzy kokony jajowe, pierwszy po około miesiącu, kolejne w przedziałach co około 10 tygodni. Samica nosi je w szczękoczułkach. Zawierają one średnio 20 gęsto upchanych, biało ubarwionych jaj. Młode klują się z nich po 30–35 dniach. Dojrzałość płciowa osiągana jest w szóstym lub siódmym miesiącu życia.
Rozprzestrzenienie Gatunek pierwotnie nearktyczny, zamieszkujący Kalifornię i Oregon w Stany Zjednoczone. Uległ zawleczeniu na Nową Zelandię, do Maroka, Turcji i Europy. Na starym kontynencie podawany jest z Portugalii, Hiszpanii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Słowenii, Serbii, Bułgarii, Macedonii Północnej oraz europejskiej części Rosji.
Przypisy
Kategoria:Nasosznikowate Kategoria:Pająki Afryki Kategoria:Pająki Ameryki Północnej Kategoria:Pająki Azji Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Pająki Nowej Zelandii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1911 roku