Rothschild Island (fr. Île Rothschild, hiszp. Isla Rothschild) – wyspa o długości 40 km, położona 5 km na zachód od północno-zachodniej części Wyspy Aleksandra, przy północnym wejściu do zatoki . Stanowi zachodnią granicę zatoki . Od południowego wschodu jest ograniczona przez Lodowiec Szelfowy Wilkinsa. Wyspa jest w większości pokryta lodem, ale wznosi się wyraźnie ponad powierzchnię morza szczytami pasma górskiego .
Historia odkrycia i badań Wyspa została po raz pierwszy zaobserwowana przez pod dowództwem Fabiana Bellingshausena w styczniu 1821 roku, kiedy dostrzeżono z oddali szczyt , położony w północnej części wyspy. W styczniu 1909 roku wyspa została ponownie zaobserwowana z dystansu i naniesiona na mapy przez francuska ekspedycja antarktyczna pod dowództwem Jeana-Baptiste'a Charcota i nazwana przez niego na cześć , głowy francuskiej gałęzi rodu Rothschildów. 15 sierpnia 1936 roku oraz ponownie 1 lutego 1937 roku wyspa została zauważona z powietrza przez Brytyjską Ekspedycję do Ziemi Grahama, która uznała ją za część Wyspy Aleksandra. Ekspedycja United States Antarctic Service z lat 1939–1941, dzięki fotografii lotniczej (oraz mapom sporządzonym na jej podstawie), udowodniła, że jest to osobna wyspa.
Przypisy
Kategoria:Bezludne wyspy Antarktyki