Angelo, tyran Padwy (fr. Angelo, tyran de Padoue) – trzyaktowa sztuka Victora Hugo. Jej prapremiera miała miejsce 28 kwietnia 1835 w Comédie-Française.
Dramat romantyczny powstawał w szybkim tempie, między 2 a 19 lutego 1835. Od 28 kwietnia do 20 czerwca 1835 wystawiono 36 przedstawień, wszystkie z nich okazały się sukcesem. W następnym roku odbyło się 10 kolejnych przedstawień, ale w mniej imponującej obsadzie. Sztuka została wznowiona w 1850 z Rachel Félix, a następnie ponownie w 1905 z Sarah Bernhardt. Po spotkaniu z Rachel Hugo oświadczył: „Znów odnajduję Madame Dorval, i to z klasą”.
Jest to historyczne dzieło o podestà Angelo, którego akcja rozgrywa się w Padwie w północnych Włoszech. Był to też powrót Hugo do teatru, którego poprzednie dzieło, (1833), okazało się porażką.
Wybrane wznowienia i adaptacje Polska prapremiera miała miejsce 19 października 1835. W 1837 Saverio Mercadante skomponował na podstawie sztuki Hugo operę . 1876 Cezar Cui skomponował operę . Amilcare Ponchielli skomponował do libretta Arrigo Boito operę Gioconda, której premiera miała miejsce w 1876 w La Scali w Mediolanie. W 1928 Alfred Bruneau napisał operę Angelo, tyran de Padoue. W 1946 powstała włoska adaptacja filmowa . Film historyczny wyreżyserował , zaś obsadę stanowili Clara Calamai (Tisbe), (Angelo Malipieri) i (Caterina Bragadini).
Przypisy
Kategoria:Dramaty Victora Hugo Kategoria:Francuskie utwory dramatyczne Kategoria:Utwory literackie z 1835