Wiktor Biretto (ur. 5 kwietnia 1892 w Wilnie, zm. 9 grudnia 1920 w Warszawie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 5 kwietnia 1892 w Wilnie, w rodzinie chłopskiej rodem z guberni kowieńskiej, jako syn Klemensa. Ukończył szkołę miejską w Wilnie. wstąpił do armii rosyjskiej. W 1913 ukończył Wileńską Szkołę Wojskową. Został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z 6 sierpnia 1912, wcielony do 106 ufimskiego pułku piechoty i wyznaczony na stanowisko młodszego oficera 11 kompanii. W szeregach tego pułku walczył na froncie wschodnim I wojny światowej. W lutym 1915 pod Augustowem dostał się do niemieckiej niewoli.

13 grudnia 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Walczył z bolszewikami w szeregach 41 pułku piechoty. Wyróżnił się 16 kwietnia 1919 w walkach o Lidę jako oficer 8 kompanii. 1 grudnia 1919 został mianowany z dniem 1 grudnia 1919 porucznikiem w piechocieDz. Rozk. Wojsk. Nr 99 z 29 grudnia 1919, poz. 4283.. 3 czerwca 1920 dowodził 4 i 9 kompanią w wypadzie na Trebuchowo, 7 czerwca dowodził kombinowanym batalionem (1, 5 i 9 kompania) w walkach na prawym brzegu Dniepru i w odwrocie z Kijowa. Następnie dowodził I batalionem 41 pp. Po raz drugi wyróżnił się 14 i 15 sierpnia 1920 dowodząc batalionem w bitwie pod Borkowem, w której został ciężko ranny. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. 22 października 1920 dowódca 41 pp, major Stanisław Juszczacki sporządził wniosek na odznaczenie Orderem Virtuti Militari, który został poparty przez dowódcę XVIII Brygady Piechoty, pułkownika Mieczysława Mackiewicza i dowódcę 5 Armii, generała porucznika Władysława Sikorskiego.

Zmarł 9 grudnia 1920 Szpitalu Ujazdowskim w Warszawie, w następstwie odniesionych ran. 13 grudnia 1920 został pochowany w katakumbach na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. 1 maja 1923 dozór cmentarzy rzymskokatolickich w Warszawie na łamach „Kurjera Warszawskiego” zawiadomił osoby zainteresowane, że zwłoki Wiktora Biretto zostaną usunięte z piwnic katakumb, przewiezione na cmentarz Bródnowski i tam złożone, jeżeli do 1 czerwca 1923 nie zostanie uiszczona należność za przechowanie zwłok. Powtórne zawiadomienie o tej samej treści zostało opublikowane 24 kwietnia 1925.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2267 – pośmiertnie, 16 lutego 1921 Medal Niepodległości – pośmiertnie, 23 grudnia 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Order Świętego Stanisława 3 stopnia z mieczami i kokardą – Order Świętej Anny 4 stopnia z napisem na szabli „Za odwagę” –

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Wileńskiej Szkoły Wojskowej Kategoria:Dowódcy batalionów 41 Suwalskiego Pułku Piechoty Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Pochowani w katakumbach cmentarza Powązkowskiego w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Polegli w wojnie polsko-bolszewickiej (strona polska)

Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1920 Kategoria:Żołnierze rosyjscy w niewoli niemieckiej w czasie I wojny światowej