Philipp Carl Christian Freiherr von Canstein (ur. 4 lutego 1804 w Eschwege, zm. 5 listopada 1877 w Kassel) – generał piechoty Armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik wojny prusko-austriackiej i wojny francusko-pruskiej, gubernator Berlina i Magdeburga.
Życiorys W 1819 roku wstąpił na ochotnika do 2. Pułku Piechoty, a w 1821 roku uzyskał stopień podporucznika (niem. Secondelieutenant). Od 1826 był przydzielony do Korpusu Kadetów oraz wykładał w szkole dywizyjnej. W 1834 roku awansował na porucznika (niem. Premierelieutenant). Po otrzymaniu stopnia kapitana (niem. Hauptmann) w 1840 roku objął dowództwo nad kompanią kadetów w Berlinie, a w 1848 roku został przeniesiony do 12. Pułku Piechoty. Rok później awansował na majora i został dyrektorem szkoły dywizyjnej oraz szefem komisji egzaminacyjnej chorążych w 12. Dywizji Piechoty, z jednoczesnym przydziałem do 23. Pułku Piechoty. W 1854 roku otrzymał stopień podpułkownika (niem. Oberstlieutenant), a trzy lata później objął dowództwo nad 11. Pułkiem Piechoty i awansował na pułkownika (niem. Oberst). W 1861 roku został dowódcą 11. Brygady Piechoty, co wiązało się z awansem na generała majora (niem. Generalmajor).
W 1863 roku, przeniesiony został do Holsztynu, gdzie zajmował się organizacją tamtejszych jednostek wojskowych. W Hosztynie zastała go wojna duńska, podczas której walczył między innymi w bitwie pod Dybbøl, za udział w której został odznaczony najwyższym pruskim odznaczeniem wojennym – Orderem Pour le Mérite.
Po zakończeniu wojny otrzymał awans na stopień generała porucznika (niem. Generallieutenant) i stanął na czele 10. Dywizji Piechoty, a tuż przed wybuchem wojny prusko-austriackiej objął dowództwo nad 15. Dywizją Piechoty. Podczas wojny walczył w bitwach pod Mnichovym Hradištěm i Sadową, za które otrzymał liście dębu do Orderu Pour le Mérite. Po zakończeniu walk, do 1869 roku, pozostawał dowódcą 15. Dywizji. Następnie został gubernatorem wojskowym Magdeburga.
Wraz z wybuchem wojny z Francją awansował na generała piechoty (niem. General der Infanteire) i powierzono mu stanowisko gubernatora Berlina. Po podpisaniu pokoju frankfurckiego powrócił do Magdeburga, a w październiku 1871 roku przeszedł w stan spoczynku. Z tej okazji otrzymał z rąk cesarza Wilhelma I Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego z liśćmi dębu i mieczami na pierścieniu.
Odznaczenia Odznaczenia gen. von Cansteina to między innymi: Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego z liśćmi dębu i mieczami na pierścieniu Order Królewski Korony I klasy z mieczami Order Pour le Mérite z liśćmi dębu Order Orła Czerwonego II klasy z liśćmi dębu i mieczami na pierścieniu Komandor II klasy Orderu Wilhelma (Hesja) Krzyż Zasługi Wojskowej II klasy (Meklemburgia) Komandor Orderu Leopolda z dekoracją wojenną (Austria) Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Generałowie Armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony (Prusy) Kategoria:Odznaczeni Orderem Wilhelma (Hesja) Kategoria:Odznaczeni wojskowym Orderem Pour le Mérite Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Odznaczeni Orderem Leopolda (Austria) Kategoria:Odznaczeni Orderem Fryderyka (Wirtembergia) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej (Meklemburgia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Uczestnicy wojny prusko-austriackiej Kategoria:Uczestnicy wojny francusko-pruskiej Kategoria:Urodzeni w 1804 Kategoria:Zmarli w 1877