Kościół Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy w Zakopanem – rzymskokatolickie sanktuarium maryjne w Zakopanem. Przy kościele znajduje się dom rekolekcyjny Zakonu Jezuitów „Górka”.
Historia Kościół "Na Górce" pod wezwaniem Matki Bożej Nieustającej Pomocy powstał w latach 1899–1908 i ulokowany jest na południowym stoku Gubałówki zwanym Gładkie. Został poświęcony przez o. Ignacego Miszkiewicza w dniu 28 października 1908 roku.
Latem 1942 roku Niemcy wysiedlili jezuitów z Zakopanego. 22 sierpnia 1942 roku kościół zamknięto, a obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy jezuici zabrali do Krakowa. Świątynia została ponownie otwarta 28 stycznia 1945 r., a obraz Matki Bożej został uroczyście intronizowany 4 marca 1945 roku.
W kaplicy św. Ignacego przylegającej do południowej ściany kościoła umieszczono obraz Jezusa Miłosiernego namalowany przez Adolfa Hyłę.
Świątynia ma niejednorodny wystrój z elementami stylu zakopiańskiego.
W latach 1990–1998 w miejscu rozebranego drewnianego domu zakonnego wybudowano większy murowany ośrodek rekolekcyjny i wypoczynkowy.
W 1971 roku o. Wojciech Krupa SJ założył duszpasterstwo trzeźwości. W ramach jego działalności osoby z całej Polski składają przysięgę wstrzemięźliwości od alkoholu i innych uzależnień. Wiele osób składa przysięgę na określony czas, ale niektórzy nawet na całe życie. W kościele jest 14 tomów z wpisami osób, które zdecydowały się na tego typu przysięgę.
Przypisy
Linki zewnętrzne Historia „Górki” | Dom rekolekcyjny Górka
Nieustającej Pomocy Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy Kategoria:Kościoły i klasztory jezuitów w Polsce Kategoria:Sanktuaria maryjne w archidiecezji krakowskiej Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1899