Górka (474 m n.p.m.) - wzgórze na Pogórzu Śląskim, ok. 7 km na południowy wschód od Skoczowa.
Wzgórze wznosi się ok. 2 km na północ od Zebrzydki, uznawanej za ostatni szczyt Beskidu Śląskiego w Paśmie Błatniej. Stanowi orograficznie przedłużenie tego pasma ku północy. Prawie w całości leży w granicach Grodźca w powiecie bielskim, jedynie najniższe partie południowe i zachodnie jego podnóży znajdują się na terenie Górek Wielkich w powiecie cieszyńskim. Zabudowania przysiółka Zagóra, należącego do Groźca, dochodzą na stokach wschodnich i południowych wzgórza lokalnie do wysokości 420 m n.p.m.
Wzgórze ma formę dość kształtnej kopy, w wyższych partiach w całości porośniętej lasem. Po jego wschodniej stronie płynie źródłowy ciek Łazińskiego Potoku, zaś po stronie południowej - również górny tok Schodnicy (na mapie błędnie w formie Wschodnica).
Pod względem geologicznym Górka charakteryzuje się specyficzną, „piętrową” budową. Najwyższe partie, od szczytu po poziomicę ok. 450 m n.p.m. budują grubo- i średnioławicowe piaskowce i łupki dolnych warstw godulskich. Niżej znajduje się cienka warstwa tzw. rogowców mikuszowickich, zaliczanych do warstw lgockich górnych, zaś podstawę tworzą piaskowce i łupki warstw lgockich środkowych i dolnych. Przypisy
Kategoria:Pogórze Śląskie