Mieczysław Brodziński (ur. 3 maja 1894 w Sielcach, zm. 27 czerwca 1941 w KL Auschwitz) – polski działacz niepodległościowy, urzędnik, oficer rezerwy Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Andrzeja i Aleksandry z Podolskich, urodzony 3 maja 1894 w Sielcach, w ówczesnym powiecie będzińskim guberni piotrkowskiej. Był młodszym bratem Mirosława Włodzimierza (ur. 1892), podpułkownika artylerii Wojska Polskiego.

Do 1914 ukończył pięć klas w Szkole Handlowej w Będzinie i trzy semestry w c. k. Akademii Handlowej w Krakowie. W 1905 wziął czynny udział w strajku szkolnym. Od listopada 1910 do 2 sierpnia 1914 był członkiem II Polskiej Drużyny Strzeleckiej w Krakowie. W organizacji ukończył szkolenie rekruckie i szkołę podoficerską oraz uczył się w szkole podchorążych. Ponadto pełnił funkcję skarbnika Komendy Okręgu Krakowskiego PDS. Latem 1914 uczestniczył w kursie instruktorskim PDS w Nowym Sączu.

6 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Z Krakowa wyruszył z 1 kompanią ob. Stanisława Zwierzyńskiego „Sława” V batalionu. Pełnił funkcję sierżanta kompanijnego. Po zajęciu Kielc został odkomenderowany do nowo organizowanego VI batalionu ob. Franciszka Pększyca „Grudzińskiego”, w charakterze instruktora i komendanta plutonu. We wrześniu tego roku razem z batalionem został skierowany do Choczni i tam wcielony do 3 pułku piechoty jako II batalion, a następnie wysłany na front w Karpatach. Pełnił funkcję adiutanta II baonu 3 pp. Po kolejnej reorganizacji jego batalion został wcielony do 2 pułku piechoty jako III batalion, a on zachował funkcję adiutanta. W tym czasie awansował na aspiranta oficerskiego. 7 listopada 1915 pod Bielgowem koło Czartoryska został ranny. Od 12 listopada leczył się w Szpitalu Wojskowym Nr 1 w Opawie, a następnie w Wiedniu. 28 kwietnia 1916 został mianowany chorążym. 2 czerwca 1916 został zwolniony z Legionów. Wkrótce został przywrócony do służby jako szeregowiec i przydzielony do Batalionu Uzupełniającego Nr II w Kamieńsku. Następnie przeniesiony do 2 pułku piechoty na stanowisko komendanta plutonu 7 kompanii. 1 stycznia 1917 został mianowany podporucznikiem. Wiosną 1917 został wcielony do Polskiej Siły Zbrojnej i przydzielony do Kursu Wyszkolenia Piechoty nr 2 w Ostrowi Mazowieckiej na stanowisko komendanta 11 kompanii. 14 lipca 1917 w czasie kryzysu przysięgowego został aresztowany przez Niemców za propagandę antyprzysięgową i internowany w Beniaminowie. W obozie uległ wypadkowi (złamanie nogi) i został zwolniony do szpitala. W październiku 1918 objął komendę Obwodu I Okręgu VII Polskiej Organizacji Wojskowej. W listopadzie 1918 kierował akcją rozbrajania Niemców w Aleksandrowie Kujawskim i powiecie nieszawskim, a następnie rozpoczął organizację batalionu strzelców kujawskich, późniejszego II batalionu 31 włocławskiego pułku piechoty, a następnie 31 pułku strzelców kaniowskich.

2 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego i mianowany porucznikiem w piechocieDz. Rozk. Wojsk. Nr 10 z 11 grudnia 1918, poz. 217.. W lutym 1919 objął dowództwo 7 kompanii 31 pp i dowodził nią „podczas ofenzyw w Małopolsce Wschodniej przeciwko Ukraincom”. Od października do grudnia 1919 był słuchaczem kursu dowódców batalionów w Szkole Aplikacyjnej Oficerów Piechoty Rembertowie. 4 grudnia 1919 został mianowany kapitanem z dniem 1 grudnia 1919Dz. Rozk. Wojsk. Nr 99 z 29 grudnia 1919, poz. 4284.. 2 sierpnia 1920 dowodząc II batalionem w walkach nad Bugiem został ranny. Po powrocie ze szpitala ponownie objął dowództwo II batalionu. Od lutego do kwietnia 1921 pełnił obowiązki dowódcy 31 pp. 2 maja 1922 został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do 31 pp. Później został przeniesiony w rezerwie do 11 pułku piechoty w Tarnowskich Górach. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 344. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III i posiadał przydział w rezerwie do 34 pułku piechoty w Białej Podlaskiej.

W latach 30. XX w. był zatrudniony w Dyrekcji Przedsiębiorstwa Państwowego „Państwowy Monopol Spirytusowy” w Warszawie na stanowisku kierownika Biura Ochrony Rynku. Mieszkał w stolicy przy ul. Mariensztat 6 m. 39. W ramach osadnictwa wojskowego otrzymał 11,5 ha ziemi w osadzie Wola Rycerska, w gminie Katerburg powiatu krzemienieckiego. W latach 1930–1932 uzupełnił wykształcenie w Instytucie Naukowej Organizacji w Warszawie. Pełnił społecznie funkcję członka Zarządu Koła Nr 3 Związku Peowiaków w Warszawie. Na stopień majora rezerwy został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 1. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W czasie okupacji niemieckiej został zatrzymany i osadzony na Pawiaku. 7 stycznia 1941 przybył do obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie zginął 27 czerwca 1941.

Był żonaty z Elżbietą Emilią z domu Germar (1901–1994), z którą miał syna Antoniego Kazimierza (ur. 1925) i córkę (ur. 1929). Żona została pochowana na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (rząd 9, miejsce 56). Jest to również grób symboliczny Mieczysława Brodzińskiego.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6998 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 17 września 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych po raz pierwszy nr 3375 Krzyż Walecznych po raz drugi nr 6027 – 8 lipca 1922 za czyny w POW Krzyż Walecznych po raz trzeci i czwarty nr 40811 Krzyż Walecznych po raz piąty i szósty nr 55760 Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Odznaka pamiątkowa Polskiej Organizacji Wojskowej

Zobacz też Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej odznaczeni Krzyżem Walecznych

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Polskich Drużyn Strzeleckich Kategoria:Członkowie Związku Peowiaków Kategoria:Dowódcy 31 Pułku Strzelców Kaniowskich Kategoria:Internowani w Beniaminowie Kategoria:Komendanci Obwodów POW Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Odznaką pamiątkową Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Oficerowie 34 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Oficerowie Polskiej Siły Zbrojnej (Polnische Wehrmacht) Kategoria:Osadnicy wojskowi II Rzeczypospolitej Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie - grób symboliczny Kategoria:Polacy – ofiary KL Auschwitz Kategoria:Uczestnicy strajków szkolnych w Królestwie Kongresowym (1905–1908) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Urzędnicy II Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1941 Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich