Eugène Motte (ur. 15 grudnia 1860 w Roubaix, Nord, zm. 23 października 1932 tamże) – francuski przedsiębiorca tekstylny i polityk.

Życiorys Syn przemysłowca Alfreda Motte-Grimonpreza, bratanek Ludwika Motte-Bossuta i szwagier Eugène’a Mathona. Był wpływowym biznesmenem, prezesem Izby Handlowej Roubaix-Tourcoing, prezesem Crédit du Nord (1928–1932) oraz dyrektorem Compagnie des chemins de fer du Nord (Północnej Kompanii Kolejowej) i Kompanii Kanału Sueskiego. Rozwijał swoje interesy w Roubaix, ale także w Rosji i Polsce (w części okupowanej wówczas przez Rosję). W 1902 roku katolicka gazeta „Le Pèlerin” opublikowała ten budujący portret jego osoby:

Opisywano go również jako osobę, która „umie rozmawiać z robotnikami ich językiem” i która początkowo nie była zbyt skłonna myśleć o karierze politycznej. Był radnym generalnym (1895–1907), deputowanym departamentu Nord (1898–1906), burmistrzem Roubaix (1902–1912) i przez długi czas lokalnym przeciwnikiem socjalisty Julesa Guesde'a. W 1903 roku założył i przewodniczył Federacji Republikańskiej, która zrzeszała umiarkowanych republikanów i liberalnych centroprawicowców wrogich Blokowi Lewicy (Bloc des Gauches). W czerwcu 1903 na krótko objął stanowisko prezesa Związku Przemysłu i Handlu na rzecz Obrony Społecznej, upolitycznionego stowarzyszenia pracodawców wrogiego programowi gospodarczemu partii lewicowych. Rok wcześniej został zaproszony do wygłoszenia przemówienia przed członkami Związku, aby przedstawić swoją pracę w Roubaix.

Będąc burmistrzem Roubaix, odpowiadał za ostateczne ulepszenia parku Barbieux i budowę nowego ratusza. To właśnie za jego kadencji w 1911 roku odbyła się Międzynarodowa Wystawa Północnej Francji. Krytyka kosztów wystawy częściowo wyjaśnia porażkę Eugène’a Motte’a w wyborach samorządowych w 1912 roku z socjalistą Jean-Baptiste’em Lebasem.

Poddał się 14 października 1914 gdy Niemcy zajęli Roubaix i zażądali zakładników spośród notabli miasta, został później zwolniony. Jego patriotyczna postawa podczas Wielkiej Wojny, podczas niemieckiej okupacji Roubaix (odmówił wykonania worków z piaskiem przeznaczonych do ochrony niemieckich okopów), doprowadziła do jego uwięzienia w łaźniach w Roubaix, które przekształcono w więzienie, a następnie do internowania w obozie Güstrow w Niemczech w 1915 rokuDictionnaire historique des patrons français sous la direction de Jean-Claude Daumas, en collaboration avec Alain Chatriot, Danièle Fraboulet, Patrick Fridenson et Hervé Joly, s. 493. Udało mu się jednak uciec i wrócić do Belgii, gdzie organizował dostawy żywności do okupowanej Francji."Les résistants de la Grande Guerre : Eugène Motte, l'industriel récalcitrant", La Voix du Nord, 15 sierpnia 2022.

W 1930 roku ubolewał nad tym, że „oszczędność wszędzie zanikła” i potępiał „wabiącą pokusę wystaw małych sklepików”, widząc w tej potrzebie relaksu i cieszenia się życiem „siedlisko” gotowych na rewolucyjne teorie..

Wyróżnienia Kawaler Legii Honorowej

Potomkowie prawo|mały|Pomnik ku czci Eugène’a Motte’a w Roubaix Był żonaty z Julią Duthoit, jest ojczymem Édouarda Roussela. Wśród jego wnuków są Eugène Motte (1910–1983), senator Unii na rzecz Nowej Republiki (UNR) z okręgu Północnego (1959–1965) oraz Bertrand Motte, deputowany okręgu Roubaix w latach 1958–1962 i przewodniczący CNI (Narodowego Centrum Niezależnych i Chłopów) w latach 1975–1980. mały|Popiersie Eugène’a Motte’a autorstwa Corneille Theunissen, 1893, patynowany gips, Muzeum Sztuki i Przemysłu w Roubaix W 1893 roku rzeźbiarz Corneille Theunissen (1863-1918) stworzył popiersie Eugène’a Motte’a z patynowanego gipsu, które obecnie można oglądać w Muzeum Sztuki i Przemysłu w Roubaix, znanym jako „Basen”, gdzie trafiło w 1932 roku .

Pomnik ku czci Eugène’a Motte’a wzniesiono w Roubaix, na rogu Rue de la Poste i Boulevard du Général Leclerc. Odsłonięto go w 1935 rokuInauguration de monument élevé à Monsieur Eugène Motte, Journaux et Imprimeries du Nord, Lille, 1935, s. 61.

Zobacz też Rewolucja przemysłowa Elanex Ceba Lentex Pałacyk Mottego w Częstochowie Sprawa Dreyfusa

Przypisy

Bibliografia Amaury de Baudus, Eugène Motte, zastępca burmistrza Roubaix, w „Revue du Nord”, 1993, t. 75, nr. 302 (Przeczytaj online) Jacques Bonte, Wzory tekstylne: Stulecie zarządzania przedsiębiorstwem tekstylnym w Roubaix-Tourcoing 1900–2000, wydania La Voix du Nord, 2002, s. 542 Michel David (red.), Roubaix Pięćdziesiąt lat przemian miejskich i zmian społecznych (konferencja, Roubaix, listopad 2003), Presses universitaires du Septentrion, Villeneuve-d’Ascq, 2006, s. 296 Jean-Luc Mastin, Eugène Motte 1860-1932, w Słowniku historycznym francuskich liderów biznesu, Flammarion, 2010, s. 492-493. „Eugène Motte (polityk, 1860–1932)”, w Słowniku parlamentarzystów francuskich (1889–1940), pod redakcją Jeana Jolly’ego, PUF, 1960 [szczegóły wydania] (Czytaj online na stronie internetowej Zgromadzenia Narodowego)

Linki zewnętrzne Claudine Dillys i zespół redakcyjny, Od sprzedawców do archiwów Historia inwigilacji Motte-Bossut w Roubaix, Centrum Archiwów Świata Pracy, bez daty (dostęp: 5 września 2012).

Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Roubaix Kategoria:Urodzeni w 1860 Kategoria:Zmarli w 1932 Kategoria:Przedsiębiorcy związani z Częstochową Kategoria:Strony z nieprzejrzanymi tłumaczeniami Kategoria:Francuscy parlamentarzyści