Stalagtia argus – gatunek pająka z rodziny komórczakowatych. Endemit Grecji.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1976 roku przez Paola Marcella Brignoliego na łamach „Revue Suisse de Zoologie”. Jako miejsce typowe wskazano okolice Lago Psaka w greckim Epirze. Epitet gatunkowy wywodzi się do mitycznego Argo.
Morfologia Holotypowy samiec ma ciało długości 4,5 mm przy prosomie długości 2 mm i szerokości 1,6 mm, zaś jedyna zmierzona samica ma ciało długości 5 mm przy prosomie długości 1,7 mm i szerokości 1,3 mm. Karapaks jest jasnobrązowy, o gładkim oskórku. Oczu jest sześcioro, wszystkie dobrze rozwinięte. Rozstaw wewnętrznych brzegów oczu pary przednio-środkowej wynosi 1/3 ich średnicy. Szczękoczułki mają trzy zęby na krawędzi przedniej i jeden ząb na krawędzi tylnej. Barwa wargi dolnej, szczęki i sternum jest brązowa. Odnóża są żółtobrązowe. Udo pierwszej i drugiej pary ma dwa kolce, trzeciej od czterech do sześciu, a czwartej od trzech do czterech. Pojedynczy kolec wyrasta na rzepce trzeciej pary. Barwa opistosomy (odwłoka) jest biaława.
Nogogłaszczki samca mają kulistawy bulbus i poprzecznie przebiegający embolus.
Ekologia i występowanie Pająk notowany z rzędnych od 460 do 570 m n.p.m. Zasiedla lasy sosnowe, brzozowe i dębowe. Bytuje w ściółce. Osobniki dorosłe obserwowano w listopadzie, kwietniu i maju.
Gatunek palearktyczny, endemiczny dla Grecji.
Przypisy
Kategoria:Komórczakowate Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Fauna endemiczna Grecji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1976 roku