Louis Stoetzer (ur. 1 sierpnia 1842 w Römhild, zm. 17 kwietnia 1906 w Metz) – generał piechoty Armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik wojny prusko-austriackiej i wojny francusko-pruskiej, dowódca XVI Korpusu Armijnego z dowództwem w Metz.

Życiorys W 1861 roku zgłosił się, jako ochotnik, do służby w 95. Pułku Piechoty, a dwa lata później otrzymał stopień podporucznika (niem. Secondeleutnant). Do końca wojny prusko-austriackiej pełnił funkcję adiutanta batalionu w swoim pułku. W 1867 roku, po awansie na porucznika (niem. Premiereleutnant), został przeniesiony do 51. Pułku Piechoty, a w 1869 roku trafił do Akademii Wojennej w Berlinie. Naukę w akademii przerwała mobilizacja do wojny prusko-francuskiej. W szeregach 51. Pułku Piechoty brał udział jedynie w oblężeniu Paryża.

W 1874 roku otrzymał stopień kapitana (niem. Hauptmann) i został dowódcą kompanii. W tym samym roku oddelegowana kapitana Stoetzera na stanowisko wykładowcy w szkole wojennej w Kassel. Pozostawał w niej do 1879 roku, kiedy powierzono mu dowództwo nad kompanią w 110. Pułku Grenadierów. Dwa lata później trafił do Sztabu Generalnego, z przydziałem do sztabu 29. Dywizji Piechoty, gdzie awansował na majora. W 1884 roku przeniesiono go do sztabu XV Korpusu Armijnego. Pozostawał w XV. Korpusie do 1886 roku, po czym został członkiem Wielkiego Sztabu Generalnego. W 1888 roku awansował na podpułkownika (niem. Oberstleutnant) i otrzymał stanowisko szefa departamentu 3. i wykładowcą w Akademii Wojennej.

W 1890 roku powrócił do służby liniowej, otrzymał stopień pułkownika (niem. Oberst) i stanął na czele 32. Pułku Piechoty. Dowódcą pułku pozostawał do 1894 roku, kiedy objął funkcję dowódcy 31. Brygady Piechoty, co wiązało się z awansem na generała majora (niem. Generalmajor). Cztery lata później generał porucznik (niem. Generalleutnant) Louis Stoetzer został dowódcą 30. Dywizji Piechoty. W 1901 roku mianowany komendantem twierdzy Metz. W tym czasie podjął decyzje o rozbiórce części fortyfikacji, aby umożliwić rozbudowę miasta. W tym samym czasie powierzono mu obowiązki dowódcy VIII Korpusu Armijnego, które pełnił w imieniu następcy tronu Wielkiego Księstwa Badenii Fryderyka. W 1903 roku stanął na czele XVI Korpusu Armijnego oraz otrzymał stopień generała piechoty (niem. General der Infanterie). Dowódcą korpusu pozostawał do swojej śmierci w 1906 roku.

Odznaczenia Odznaczenia gen. Stoetzera to między innymi: Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego z mieczami i liśćmi dębu Order Królewski Korony I klasy Kawaler I klasy Orderu Lwa Zeryngeńskiego z liśćmi dębu (Badenia) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Wojskowej (Bawaria) Kawaler I klasy Orderu Henryka Lwa (Brunszwik) Krzyż Wielki Orderu Alberta (Saksonia) Krzyż Wielki Orderu Ernestyńskiego (Saksonia) Kawaler II klasy Orderu Ernestyńskiego z mieczami (Saksonia) Komandor II klasy Orderu Fryderyka (Wirtembergia) Wielki Oficer Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Włochy)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Generałowie Armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony (Prusy) Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Wojskowej (Bawaria) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętych Maurycego i Łazarza Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Odznaczeni Orderem Henryka Lwa Kategoria:Odznaczeni Orderem Fryderyka (Wirtembergia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Alberta Kategoria:Odznaczeni Orderem Ernestyńskim Kategoria:Uczestnicy wojny prusko-austriackiej Kategoria:Uczestnicy wojny francusko-pruskiej Kategoria:Urodzeni w 1812 Kategoria:Zmarli w 1881