Zodarion pacificum – gatunek pająka z rodziny lenikowatych i podrodziny Zodariinae.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2009 roku przez Roberta Bosmansa na łamach „Contributions to Natural History”. Jako miejsce typowe wskazano brzegi zatoki Prapatno na półwyspie Peljesac w Chorwacji.
W obrębie rodzaju klasyfikowany jest w grupie gatunków pusio wraz z Z. pusio, Z. emarginatum i Z. santorini.
Morfologia Samiec osiąga od 1,4 do 1,5 mm długości ciała przy karapaksie długości od 0,6 do 0,7 mm i szerokości od 0,4 do 0,5 mm, natomiast samica osiąga 1,9 mm długości ciała przy karapaksie długości 0,8 mm i szerokości 0,5 mm. Ubarwienie karapaksu jest brązowe z ciemnobrązowym siateczkowaniem i ciemnobrązowymi bokami, odnóży żółtawopomarańczowe, czasem z ciemniejszymi udami, wierzchu opistosomy (odwłoka) czarniawobrązowe z białawą kropką w tyle, a jej spodu białawe.
Nogogłaszczki samca mają wydłużoną apofizę goleniową z guzkiem na spodzie nasady i odgiętym ząbkiem na szczycie, szczupłą apofyzę medialną o części nasadowej zasłoniętej przez trójkątną i spiczastą część odsiebną, embolus zaś cienki i pośrodku skręcony.
Genitalia samicy cechują się płytką płciową pośrodku tylnej krawędzi głęboko wyciętą i pozbawioną zewnętrznych sklerotyzacji. Wulwa ma dość duże spermateki z dwoma kieszonkami połączonymi półkolistymi przewodami z otworami kopulacyjnymi.
Ekologia i występowanie Lenikowaty ten zasiedla garig i formacje łąkowe z dominacją kłosownic. Bytuje wśród kamieni. Osobniki dorosłe obserwowano w kwietniu.
Gatunek palearktyczny, bałkański, znany z południowej części Chorwacji oraz nadmorskiej części Bośni i Hercegowiny.
Przypisy
Kategoria:Lenikowate Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Fauna Bośni i Hercegowiny Kategoria:Fauna Chorwacji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2009 roku