Wincenty Zaborowski (ur. 19 lipca 1883 w Sarnakach - zm. ok. 16 października 1940 w Mauthausen (KL)) – polski nauczyciel, filolog klasyczny.
Życiorys Urodził się w Sarnakach. Edukację rozpoczął w Zakładzie Księży Michalitów w Miejscu Piastowym koło Krosna. W roku 1904 zdał maturę w Gimnazjum w Jaśle i wstąpił na Wydział Filozoficzny Uniwersytetu Lwowskiego, gdzie studiował filologię klasyczną, język polski, łacinę, grekę i historię. W roku 1912/1913 rozpoczął pracę w zawodzie nauczyciela, najpierw w filii Gimnazjum w StryjuSprawozdanie Kierownictwa Filii C. K. Gimnazyum w Stryju za rok szkolny 1913Sprawozdanie Kierownictwa Filii C. K. Gimnazyum w Stryju za rok szkolny 1914, następnie w latach 1915-1917 w Sarnakach. W roku 1919 został nauczycielem w Państwowym Seminarium Nauczycielskim Męskim w ŁomżyDziennik Urzędowy Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego RP, R. 2, no. 9 z dn. 1 września 1919.. Pod koniec lipca 1920 zgłosił się na ochotnika do wojska i walczył w 23 pułku piechotyLena Szatkowska, Szara legenda, Płock 2010, wyd. 2 przejrz. i popr., s. 189-195 (zawiera opublikowane z rękopisu listy z frontu Wincentego Zaborowskiego). na kierunku północno-wschodnim. Po wojnie, od roku 1923 do 1936 uczył języków klasycznych (łaciny i greki) w Gimnazjum Męskim w PłockuMaciej Żurowski, Liceum Ogólnokształcące im. Marszałka St. Małachowskiego i tradycje kulturalne Płocka (referat wygłoszony w dniu 7 czerwca 1980 r.), w: „Notatki Płockie”, 1980, nr 3(104), s. 25.. W latach 1929-1932 uczył także w Państwowym Gimnazjum Żeńskim im. Reginy Żółkiewskiej i w Państwowym Gimnazjum Męskim im. Władysława Jagiełły w Płocku. Był aktywnym członkiem Towarzystwa Naukowego PłockiegoBolesław Jędrzejewski, Dr Aleksander Maciesza - prezes Towarzystwa Naukowego Płockiego. Wspomnienia z lat 1919-1945 (dokończenie), w: „Notatki Płockie” 1977, nr 4(92), s. 4.. Aresztowany w kwietniu 1940Jan Kowalewski, Martyrologia płockich nauczycieli w latach 1939-1945, w: „Notatki Płockie”, 1966, nr 3(37), s. 18. roku w ramach akcji przeciwko polskiej inteligencji (Intelligenzaktion) został wywieziony do Działdowa (obozu Soldau), a następnie kolejno do KL Dachau (nr obozowy 4682)Mirosław R. Krajewski, Płock w okresie okupacji 1939-1945, Włocławek 2001, s. 90. i KL Mauthausen, gdzie zmarłDzieje Płocka. T. 2, Dzieje miasta w latach 1793-1945, Płock 2000, s. 730..
Urna z jego prochami znajduje się w kościele na Miejskim Cmentarzu w Płocku, a symboliczna tablica na nagrobku rodzinnym na tym cmentarzu (kw. 11 rz. 8, nr 5) i w kaplicy cmentarnej.
Życie prywatne Jego żona Czesława z Rozwadowskich Zaborowska również była płocką nauczycielką gimnazjalną. Od 10.08.1940 prowadziła tajne nauczanie w małych grupach uczniowskich. Brała też udział w konspiracyjnych pracach zespołu kobiet, kierowanego przez działaczkę podziemia Wandę Grabowską. Zespół ten zajmował się działalnością charytatywną, opieką nad więźniami, jeńcami. W roku 1943 zespół został zaprzysiężony w Wojskowej Służbie Kobiet AK pod komendą Sergiusza Wojno „Mirskiego” (1892-1944)Benedykt Sandomierski, Dzieje harcerstwa płockiego od 1912 roku, Płock 2012. .
Wincenty Zaborowski miał dwóch synów (Zbigniewa, inż. budownictwa w Biurze Projektów „Metroprojekt” i Macieja, pułkownika WP, wykładowcę na WAT) i dwie córki (Lidię i Iwonę Zaborowską-Baer). Jego pasją, poza literaturą klasyczną, była fotografia i prowadzenie ogrodu.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Polscy nauczyciele języka łacińskiego Kategoria:Nauczyciele II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Płockiem Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Płockiego Kategoria:Więźniowie KL Dachau Kategoria:Ofiary Intelligenzaktion Kategoria:Ofiary KL Mauthausen-Gusen Kategoria:Zmarli w 1940