Michał Jachnis (ur. 28 stycznia 1901 w Warszawie, zm. 6 października 1973 w Warszawie) – polski dyplomata, działacz społeczny, uczestnik konspiracji podczas II wojny światowej.
Ukończył Państwowe Gimnazjum im. Tadeusza Czackiego w Warszawie (matura 1920)Smolana, Urzędnicy służby zagranicznej RP 1918–1945. Przewodnik biograficzny, t. III, Warszawa 2023, s. 71.. W latach 1920–1922 odbył służbę wojskową, a następnie rozpoczął studia na Wydziale Elektrotechnicznym Politechniki Warszawskiej, które przerwał. Kontynuował naukę w Szkole Nauk Politycznych w Warszawie, dyplom uzyskał w 1926 po pracy magisterskiej pt. „Obywatelstwo i opcja w traktatach powojennych”Smolana, t. III, s. 71.. Podczas studiów działał w Bratniej Pomocy Słuchaczy SNP.
W latach 1922–1932 pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, początkowo jako urzędnik kontraktowy, następnie sekretarz służby stałej, m.in. II sekretarz konsularny w Kijowie, zastępca kierownika w Koszycach oraz sekretarz konsularny i zastępca szefa placówki w Dyneburgu. Z MSZ został odwołany 1 kwietnia 1932 i po pół roku zwolniony ze służby.
Po odejściu ze służby zagranicznej przeniósł się do Płocka, gdzie od 1 kwietnia 1933 działał społecznie i zawodowo, m.in. publikując przewodnik po PłockuSmolana, t. III, s. 71–72..
Podczas II wojny światowej ukrywał się pod nazwiskiem Michał Janicki, pełniąc funkcję łącznika między Hufcem Harcerskim Płockim a Armią Krajową. W latach 1940–1944 pracował jako inkasent i administrator domów, a w 1944 uczył prywatnie dzieci w OsuchowieSmolana, t. III, s. 72..
Po wojnie, w połowie stycznia 1945, powrócił do Płocka na przedwojenne stanowisko w sądzie, a następnie około maja 1945 przeniósł się do Warszawy. W MSZ TRJN awansował do kierownika Referatu Kontroli Urzędów Zagranicznych, wicedyrektora Biura Konsularnego oraz konsula generalnego w Sztokholmie (1948–1951).
Po zakończeniu kariery dyplomatycznej działał w Stronnictwie Demokratycznym, organizacjach społecznych oraz Polskim Towarzystwie Turystyczno-Krajoznawczym, w tym jako wiceprezes Zarządu Okręgu Warszawskiego PTTK.
Był żonaty z Zofią z d. Romer; mieli dwoje dzieci: Zbigniewa (1929–2013), inżyniera kolejnictwa, absolwenta Politechniki WarszawskiejWykaz Dyplomantów Politechniki Warszawskiej na dzień 1 X 1957 r., Wydział Budownictwa Lądowego, r.ak. 1949/50. Danutę Jachnis-Seifert (1931–2014), magister bibliotekoznawstwa, brydżystkę, mistrzynię Polski (1959)Smolana, t. III, s. 72–73.
Odznaczony Medalem 10-lecia Odzyskanej Niepodległości, Złotym Krzyżem Zasługi oraz Złotą Odznaką PTTKSmolana, t. III, s. 73..
Zmarł 6 października 1973Życie Warszawy nr 242 z 10.10.1973; nr 245 z 13.10.1973; nr 250 z 19.10.1973..
Przypisy
Bibliografia Smolana, Krzysztof: Urzędnicy służby zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej 1918–1945. Przewodnik biograficzny, tom III, Warszawa 2023, Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych / MSZ, s. 71–73 Wykaz Dyplomantów Politechniki Warszawskiej na dzień 1 X 1957 r., Wydział Budownictwa Lądowego, r.ak. 1949/50 Jachnis Michał: PŁOCK. Przewodnik, Ministerstwo Komunikacji, Warszawa Jachnis Michał: Płock i okolice, Sport i Turystyka, Warszawa
Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polscy dyplomaci Kategoria:Politycy Stronnictwa Demokratycznego Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1973