Kościół w Persnäs – świątynia należąca do Kościoła Szwecji. Znajduje się w północnej części Olandii. Architektura Kościół w Persnäs zbudowany został pierwotnie na początku lub w połowie XII wieku. Składał się wówczas z nawy, prezbiterium i absydy. Między 1170 a 1240 rokiem otrzymał masywną wieżę od zachodu. Wieża wschodnia została prawdopodobnie dobudowana w XIII wieku pod kierownictwem słynnego mistrza Håkana Tanny. Dwie wieże nadały świątyni charakter . Z niego jednak do dziś zachowała się jedynie masywna wieża zachodnia. Prezbiterium i transept zostały zbudowane w 1857 roku według planów Carla-Gustafa Bloma-Carlssona. W związku z tą przebudową starego kościoła, znaczna część wieży wschodniej zawaliła się z powodu rozbiórki elementów nośnych. Kolejna radykalna zmiana wnętrza kościoła miała miejsce w latach 1959–1960. Głównym architektem był tym razem Carl Hampus Bergman. W ramionach transeptu znalazły się wówczas między innymi zakrystia, toaleta, składzik czy sala konferencyjna. Prezbiterium zostało pogłębione poprzez usunięcie poprzedniej zakrystii. Ołtarz z 1782 roku, podobny do tego z kościoła w Alböke, został zdemontowany. Ołtarz z 1890 roku, z przedstawieniem zmartwychwstałego Chrystusa ukazującego się Marii Magdalenie, autorstwa Carla Oscara Christiernina, został umieszczony w kaplicy pogrzebowej. Zdjęto dekoracje z pól ambony. Wnętrze mały|lewo|Wnętrze kościoła Spośród elementów wyposażenia wnętrza na uwagę zasługują:
ołtarz z wapienia, z 1960 roku, balaski ołtarzowe z wapienia i dębu, z 1960 roku, tryptyk ołtarzowy z 1960 roku autorstwa Hansa Fagerströma z Halmstad, przedstawiający zmartwychwstanie Jezusa (pośrodku), Jego narodzenie (po lewej) oraz Dzień Pięćdziesiątnicy (po prawej), krzyż triumfalny, będący dziełem północnoniemieckim z końca XV wieku, rzeźba Maryi z Dzieciątkiem, z początku XV wieku, dębowa rzeźba św. Marii Magdaleny, wykonana w Lubece około 1520 roku, rzeźba św. Olafa lub św. Eryka, z warsztatu północnoniemieckiego, z XV wieku, rzeźba diakona, prawdopodobnie św. Wawrzyńca, wykonana również w północnych Niemczech w XV wieku, chrzcielnica z drugiej połowy XIII wieku, wykonana z wapienia gotlandzkiego, chrzcielnica z wapienia olandzkiego, z 1890 roku, ambona wykonana przez Swena Jönssona w XVIII wieku, – model barku Gambäta, wykonany i podarowany kościołowi w 1877 roku przez Andreasa Nilssona, statek wotywny – model czteromasztowego barku, podarowany kościołowi przez byłego marynarza w 1977 roku, wyposażenie ławek z 1959 roku, trzy empory: dwie duże w transepcie, zbudowane w 1857 roku; mniejsza, zachodnia, pełniąca funkcję chóru organowego, wykonana pierwotnie w 1757 roku, większy dzwon odlany ponownie w 1637 roku przez Jürgena Putensena ze Sztokholmu, mniejszy dzwon z okresu późnego średniowiecza, prawdopodobnie z XIV wieku, zakupiony w 1823 roku od parafii w Gårdvedzie.
Najstarszy zachowany rejestr kościelny wspomina o nieczynnych organach z 1654 roku. Zachowało się z nich kilka piszczałek. Organy te umieszczono w prezbiterium. W latach 1758–1759 Lars Wahlberg z Vimmerby zbudował nowe organy. W 1917 roku zakład Hammarbergs Orgelbyggeri z Göteborga skonstruował kolejny instrument. W 1962 roku ta sama firma zbudowała nowe organy, umieszczając je za starą fasadą Wahlberga.
Przypisy
Kategoria:Świątynie luterańskie w Szwecji Kategoria:Zabytkowe kościoły w Szwecji Kategoria:Kościoły na Olandii