Créole (Q193) – francuski okręt podwodny z lat 40. XX wieku, jedna z 15 zamówionych jednostek typu . Okręt został zwodowany 8 czerwca 1940 roku w stoczni Augustin-Normand w Hawrze w trakcie ataku Niemiec na Francję, po czym został przeholowany do Wielkiej Brytanii. Jednostka została ukończona po zakończeniu II wojny światowej i w 1949 roku wcielona do Marine nationale. W 1950 roku „Créole” otrzymał numer taktyczny S606. Okręt został wycofany ze służby w 1961 roku i następnie złomowany.
Projekt i budowa „Créole” zamówiona została w ramach programu rozbudowy floty francuskiej z 1937 roku. Projekt okrętów typu o oznaczeniu Y3, stworzony przez inż. Pierre’a Paoli’ego, stanowił ulepszenie 630-tonowych typów Argonaute, Diane i Orion. Różnicą w stosunku do poprzedników było zamontowanie działa pokładowego o większym kalibrze i dziewięciu wyrzutni torped jednakowego kalibru, a także powiększenie dopuszczalnej głębokości zanurzenia do 100 metrów.
Przyszły „Créole” budowany był w stoczni Augustin-Normand w Hawrze. Stępkę okrętu położono w grudniu 1937 roku. Jednostka otrzymała numer ewidencyjny Q193.
Dane taktyczno-techniczne „Créole” był średniej wielkości okrętem podwodnym o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 73,5 metra (71,8 metra między pionami), szerokość 6,5 metra i zanurzenie 4,2 metra. Według pierwotnego projektu wyporność normalna w położeniu nawodnym miała wynosić 893 tony, a w zanurzeniu 1170 ton, a po ukończeniu wynosiła odpowiednio 970 i 1250 ton. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa silniki wysokoprężne o łącznej mocy 3000 KM. Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 1400 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał na osiągnięcie prędkości 15,5 węzła na powierzchni i 9,3 węzła w zanurzeniu. Zasięg wynosił 8800 Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym oraz 80 Mm przy prędkości 5 węzłów w zanurzeniu. Zbiorniki paliwa mieściły 85 ton oleju napędowego. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 100 metrów.
Okręt miał być wyposażony w dziewięć wyrzutni torped o kalibrze 550 mm: cztery stałe na dziobie, dwie stałe na rufie oraz potrójny zewnętrzny obracalny aparat torpedowy, jednak ukończony został z dziesięcioma wyrzutniami: sześcioma stałymi na dziobie i rufie oraz czterema zewnętrznymi na śródokręciu. Łącznie okręt przenosił od 10 do 11 torped. Uzbrojenie artyleryjskie według pierwotnego projektu miało stanowić umieszczone przed kioskiem działo pokładowe kalibru 100 mm M1936 L/34 oraz dwa pojedyncze wielkokalibrowe karabiny maszynowe Hotchkiss kalibru 13,2 mm L/76, jednak ostatecznie na jednostce znalazło się poniemieckie uzbrojenie w postaci działa kalibru 88 mm SK C/35 L/45 i dwie pojedyncze armaty przeciwlotnicze kalibru 20 mm C/38 L/65. Jednostka miała być według projektu wyposażona w hydrofony, zastąpione podczas budowy przez sonar i uzupełnione o radar.
Załoga okrętu miała się składać pierwotnie z 4 oficerów oraz 40 podoficerów i marynarzy, a po zbudowaniu liczyła 62 osoby (7 oficerów i 55 marynarzy).
Służba W momencie ataku Niemiec na Francję okręt znajdował się w fazie budowy, a jego stan ukończenia wynosił 68%. 8 czerwca 1940 roku „Créole” został pospiesznie zwodowany i następnie przeholowany do brytyjskiego portu Swansea. 3 lipca w ramach operacji Catapult okręt został przejęty przez Brytyjczyków. Po zakończeniu II wojny światowej „Créole” w celu ukończenia budowy trafił ponownie do stoczni w Hawrze, gdzie został powtórnie zwodowany 8 maja 1946 roku. Okręt został wcielony do składu Marine nationale w 1949 roku. W 1950 roku jednostka otrzymała numer taktyczny S606. Na początku lat 50. XX wieku „Créole” został wyposażony w chrapy. Okręt został wycofany ze służby w lipcu 1961 roku i następnie złomowany.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Okręty podwodne typu Aurore Kategoria:Okręty zbudowane w Ateliers et Chantiers Augustin-Normand