thumb|250px|Byk thumb|250px|Krowa Hereford () – rasa bydła domowego pochodząca z hrabstwa Herefordshire, w zachodniej Anglii (Wielka Brytania). Współcześnie klasyfikowana jako rasa mięsna, dawniej herefordy często wykorzystywane były także jako zwierzęta pociągowe oraz do produkcji mleka.
Charakterystyka Jedną z najbardziej charakterystycznych cech bydła tej rasy jest umaszczenie – czerwone ciało z białą głową i podbrzuszem. Zwierzęta są szczególnie dobrze przystosowane do wypasu na terenach trawiastych, w tym na pastwiskach niskiej jakości. Dobrze znoszą różnorakie warunki klimatyczne, w tym klimaty suche i chłodne. Cechują się szybkim przyrostem masy ciała, bardzo łagodnym temperamentem.
Masa ciała krów wynosi od 600 do 800 kg, a byków od 1000 do 1200 kg. Średnia wysokość w kłębie dla krów wynosi 140 cm, dla byków – 152 cm.
Mięso herefordów cechuje się wysoką jakością, soczystością i wysoką zawartością tłuszczu, która przejawia się nadając mięsu strukturę marmurkową.
Historia thumb|250px|Na obrazie Jamesa Warda z ok. 1818 roku thumb|250px|Byk odmiany nierogatej Za założyciela rasy najczęściej uznawany jest angielski hodowca Benjamin Tomkins, który zapoczątkował własne stado w 1742 roku, poczynając od dwóch krów nazwanych Pigeon i Mottle oraz byka Silver Bull. W kolejnych latach Tomkins doskonalił stado poprzez dobór hodowlany, a jego wysiłek kontynuował następnie jego syn o tym samym imieniu. Prowadzili oni gospodarstwa rolne kolejno we wsiach Canon Pyon, Wellington i King’s Pyon, położonych na północ od Hereford.
Rasa wywodzi się od występujących lokalnie krów o czerwonej maści, które odnotowano już w czasach rzymskich (I–V wiek). W XVII i XVIII wieku miało miejsce krzyżowanie z bykami sprowadzonymi z Flandrii bądź Holandii, które prawdopodobnie odpowiada za białe umaszczenie głowy. Według innych teorii jest ono rezultatem krzyżowania z osobnikami sprowadzonymi z hrabstwa Yorkshire bądź Walii.
Od 1846 roku w Wielkiej Brytanii prowadzona jest dla rasy, od 1883 roku jest to księga zamknięta. Z czasem hereford stał się dominującą rasą mięsną hodowlaną w tym kraju, którą to pozycję utrzymywał do końca lat 60. XX wieku. Od tamtej pory ich populacja zmalała, wraz z rosnącą popularnością ras kontynentalnych, dających mięso o dużo niższej zawartości tłuszczu (charolaise, limousine).
Rasa eksportowana była m.in. do Irlandii w 1775 roku, Stanów Zjednoczonych w 1817 roku (pionierem ich hodowli był polityk Henry Clay) oraz Australii w 1825 roku. Współcześnie rasa ta jest rozpowszechniona w Stanach Zjednoczonych (w 1990 roku herefordy stanowiły 26,6% hodowanego w tym kraju bydła), Kanadzie, Meksyku, Argentynie, Brazylii, Urugwaju, Australii i Nowej Zelandii. Hodowana jest także na kontynencie europejskim, choć na znacznie mniejszą skalę, a także w regionie Afryki Południowej. W 1980 roku liczbę osobników szacowano na 5 milionów w 50 państwach świata. W co najmniej 25 prowadzone są księgi hodowlane.
Około 1900 roku w Stanach Zjednoczonych wyhodowana została odmiana nierogata (), współcześnie stanowiąca znaczną część tamtejszej populacji. Hodowana jest ona także w innych krajach, również w Wielkiej Brytanii.
W Polsce w 2013 roku odnotowano 802 krowy rasy hereford, z czego 741 o udziale krwi innych ras nieprzekraczającym 6,25% (1/16), a kolejnych 61 o udziale krwi innych ras wynoszącym do 50%.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Rasy bydła Kategoria:Herefordshire