1 Dywizjon Ciężkich Haubic (niem. 1. Schwere Haubitzdivision, sHD. 1) – oddział artylerii polowej cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia oddziału Dywizjon został sformowany 6 kwietnia 1908 z Kadry 1 Dywizjonu Haubic Oblężniczych 1 Pułku Artylerii Fortecznej. Sztab dywizjonu razem z parkiem amunicyjnym i kadrą zapasową stacjonował w Wiedniu. Dywizjon otrzymywał uzupełnienia z Okręgu 2 Korpusu. Na stanowisko komendanta dywizjonu został wyznaczony major Alois Vollgruber, a obowiązki adiutanta pełnił podporucznik Georg Veninger. Dywizjon wchodził w skład 2 Brygady Artylerii Polowej. W 1910 nowym komendantem dywizjonu został major Carl Hroch.
1 marca 1912 z dotychczasowego 1 Dywizjonu Ciężkich Haubic zostały sformowane dwa oddziały: Dywizjon Ciężkich Haubic Nr 2 w Wiedniu i Dywizjon Ciężkich Haubic Nr 14 w Vill. Dotychczasowy komendant 2 Dywizjonu Ciężkich Haubic, podpułkownik Hroch został komendantem Dywizjonu Ciężkich Haubic Nr 2.
Oficerowie artylerii polowej i górskiej nosili czako z piórem z końskiego włosia, kurtkę ciemnobrązową ze szkarłatnym kołnierzem i mankietami oraz żółtymi guzikami z emblematem armaty, jasnoszare spodnie do jazdy konnej oraz niebieskoszary płaszcz.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Austro-węgierskie dywizjony ciężkich haubic Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Wiedniu