– japoński zamek zbudowany w latach 1602–1607 w Kitakyushu w prefekturze Fukuoka. Odegrał znaczącą rolę w historii Japonii jako siedziba władców feudalnych, później jako baza wojskowa, a w okresie powojennym stał się symbolem przekształcenia miasta z militarnej twierdzy w „miasto pokoju".
Historia
Okres Edo Budowę zamku rozpoczął w 1602 roku Hosokawa Tadaoki, który wcześniej był panem zamku Kumamoto, a następnie został mianowany władcą Kokury. Prace budowlane zakończono w 1607 roku. Zamek zyskał nietypową nazwę „zamku w stylu barbarzyńskim" lub „zamorskim" (nanban-zukuri), ponieważ podczas jego projektowania konsultowano się z misjonarzami chrześcijańskimi.
Zniszczenia W 1837 roku główna wieża zamku spłonęła w pożarze.
W 1866 roku, podczas wojny Boshin, wojska siogunatu Tokugawa w odwrocie celowo podpaliły pozostałe części zamku.
Okres militaryzacji Od końca XIX wieku zamek Kokura pełnił funkcję bazy wojskowej (gunto) i był siedzibą Dowództwa Wojsk Zachodnich Japonii. W okresie późnego okresu Meiji wojsko stacjonujące w zamku stanowiło około jednej czwartej populacji miasta. Zamek w dużej mierze utracił swoją militarną funkcję w 1925 roku. W 1918 roku był miejscem niepokojów społecznych podczas .
Okupacja amerykańska i odbudowa Po II wojnie światowej armia amerykańska okupowała bazę wojskową do 1959 roku.
Odbudowa głównej wieży zamku w 1959 roku stała się kluczowym symbolem powojennego „ruchu wyzwolenia zamków", który miał na celu przekształcenie miasta z bazy wojskowej w „miasto pokoju" (heiwa toshi).
Przypisy
Bibliografia
Kokura Kategoria:Prefektura Fukuoka