Perec Lasker (ur. 1910 w Chmielniku, zm. 1963 w Tel Awiwie) – polski działacz syjonizmu rewizjonistycznego, jeden z liderów konspiracyjnego Betaru w trakcie okupacji niemieckiej oraz przywódca Krajowej Komendy Betaru od 1946 rokuDominik Flisiak – Działalność syjonistów-rewizjonistów w Polsce w latach 1944/1945-1950 (Wydawnictwo Naukowe Tygiel, Lublin, 2020; ISBN:978-83-66489-10-3) s. 97–102.
Życiorys Pochodził z Chmielnika. Wykształcenie odebrał w Częstochowie, gdzie przeprowadził się wraz z rodzicami, jeszcze w dzieciństwie. Początkowo związany był z ruchem Ha-Szomer Ha-Cair, a następnie z Betarem w ramach, którego zorganizował komórkę w Częstochowie, a następnie działał w Warszawie, gdzie pełnił między innymi funkcję komisarza organizacji.
Po wybuchu II wojny światowej był jednym z organizatorów konspiracyjnego Betaru w Warszawie.
Lasker był więźniem obozu pracy przymusowej przy fabryce HASAG w Skarżysku-Kamiennej.
Po zakończeniu działań wojennych, odnowił kontakty z innymi działaczami rewizjonistycznymi w tym między innymi ze Szlomo Perłą oraz wziął udział w pierwszym powojennym zebraniu syjonistów-rewizjonistów. Wszedł również do kierownictwa ruchu/partii w Polsce. Od maja 1946 był szefem (Naciwem) Krajowej Komendy Betaru. Podczas narady z lata 1946 roku wszedł w spór z Tobiaszem Berkalem i wskazała na potrzebę jak najszybszej aliji betarowców z Polski.
Działał również w organizacji Bricha. Emigrował do Brytyjskiego Mandatu Palestyny. Zmarł w 1963, w Izraelu.
Przypisy
Kategoria:Członkowie Betaru Kategoria:Członkowie Ha-Szomer Ha-Cair Kategoria:Ludzie urodzeni w Chmielniku (województwo świętokrzyskie) Kategoria:Ludzie związani z Częstochową Kategoria:Ludzie związani z Warszawą Kategoria:Mieszkańcy getta warszawskiego Kategoria:Rewizjonistyczni syjoniści Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1963 Kategoria:Żołnierze Żydowskiego Związku Wojskowego Kategoria:Polscy Żydzi ocalali z Zagłady