Stajki (, Stajki; , Stajki) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie baranowickim, w sielsowiecie Stołowicze.

Historia Pierwsze wzmianki o miejscowości pojawiają się w II połowie XVI w. Należały m.in. do marszałka hospodarskiego i podskarbiego ziemskiego litewskiego Ostafiego Wołłowicza. W Rzeczypospolitej Obojga Narodów leżały w województwie nowogródzkim, w powiecie nowogródzkim. Odpadły od Polski w wyniku III rozbioru.

W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni mińskiej, w powiecie nowogródzkim, w gminie Czernichowo. Od końca XVIII w. folwark był własnością Puszkinów (gałęzi, z której pochodził Aleksandr Puszkin), a od 1876 Laszkiewiczów. Do 1868 znajdowała się tu kaplica katolicka, będąca filią parafii w Kroszynie.

W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie baranowickimPrzynależność powiatowa zmieniała się. Miejscowość leżała w powiatach nowogródzkim (do 1919) i baranowickim (1919 - 1945)., do 22 stycznia 1926 w gminie Czernichowo, następnie w gminie Wolna. W 1921 miejscowość liczyła: folwark Stajki – 90 mieszkańców, zamieszkałych w 7 budynkach, w tym 50 Białorusinów, 38 Polaków i 2 osoby innej narodowościInnej niż polska, białoruska, niemiecka i żydowska. Wśród osób innych narodowości zamieszkujących gminę Czernichowo było 4 Rosjan i 2 Ukraińców. Skorowidz nie wyszczególnia narodowości osób z grupy inne z podziałem na miejscowości. 65 mieszkańców było wyznania prawosławnego i 25 rzymskokatolickiego; wieś Stajki – 215 mieszkańców, zamieszkałych w 30 budynkach, w tym 206 Białorusinów i 9 Polaków. 206 mieszkańców było wyznania prawosławnego i 9 rzymskokatolickiego; wieś Stajki Niekrasze – 419 mieszkańców, zamieszkałych w 59 budynkach, wyłącznie Białorusinów wyznania prawosławnego; wieś Stajki Zarowie – 233 mieszkańców, zamieszkałych w 36 budynkach, wyłącznie Białorusinów. 232 mieszkańców było wyznania prawosławnego i 1 niewiadomego.

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Pałac w Stajkach Pod koniec XIX w. Laszkiewiczowie wybudowali tu neogotycki . Po II wojnie światowej znacjonalizowany przez komunistów. Do lat 70. XX w. mieściła się tu szkoła. Następnie nieużytkowany budynek padał w ruinę. Park dworski zachował się w nienaruszonym stanie, jest jednak zaniedbany.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Wsie w rejonie baranowickim Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo nowogródzkie)