Kolegiata śś. Maurycego i Wiktora (niem. Stiftskirche St. Mauritius und St. Viktor) – późnoromańsko-wczesnogotycka świątynia luterańska znajdująca się w niemieckim mieście Bassum.
Historia Żeński klasztor w Bassum został założony w 858 roku. Pierwszą przełożoną została jego fundatorka o imieniu Luitgard. Konsekracji dokonał abp Ansgar, uznawany za świętego. W 980 roku abp Adaldag poświęcił kościół pw. św. Wiktora. W połowie XIII wieku rozpoczęto tu budowę istniejącej do dziś świątyni pw. śś. Maurycego i Wiktora. W tym samym stuleciu zakonnice przyjęły regułę benedyktyńską. W 1328 roku spłonęły dwie zachodnie wieże.
Po śmierci opatki Anny Frese w 1541 roku klasztor przeszedł w ręce protestantów. Kompleks został zniszczony podczas wojny trzydziestoletniej w 1627 roku, a dwa lata później biskup Osnabrücku Franz Wilhelm von Wartenberg bezskutecznie próbował wprowadzić w klasztorze katolicyzm. Świątynia została zniszczona w pożarze w 1797 roku. 18 września 1811 placówka została rozwiązana podczas okupacji francuskiej, reaktywowano ją po trzech latach. W latach 1866–1869 kościół przebudowano wg projektu . W 1932 roku kolegiata przeszła w ręce parafii ewangelicko-luterańskiej w Bassum, a w latach 1957–1961 odrestaurowano ją.
Architektura i wyposażenie Świątynia późnoromańsko-wczesnogotycka, trójnawowa, wzniesiona z czerwonej cegły ceramicznej. Posiada transept, nad skrzyżowaniem naw wznosi się wieża. Ołtarz, ambona i chrzcielnica pochodzą z czasu XIX-wiecznej przebudowy. W kościele przechowywany jest XII-wieczny relikwiarz św. Wiktora. W południowym ramieniu transeptu znajduje się grób zmarłej w 1585 roku opatki Anny von Hoi. Epitafia opatek pochodzą z XVII i XVIII wieku. Witraże w absydzie wykonał w latach 1957–1961 . W latach 2010–2011 zrekonstruowano historystyczną dekorację malarską wewnętrznych absydy. Organy kościelne wybudował w latach 1866–1867 hanowerski organmistrz Friedrich Becker. Przebudowano je w latach 1925 i 1965–1967, a w latach 1984–1985 poddano je restauracji. Instrument posiada 24 głosy. Kościół posiada trzy dzwony – dwa kołysane z 1950 roku i dawny dzwon okrętowy z 1850 roku służący jako dzwon zegarowy.
Galeria
Przypisy
Kolegiata Kategoria:Kościoły w Dolnej Saksonii Kategoria:Zabytkowe kościoły w Niemczech Kategoria:Architektura romańska w Niemczech Kategoria:Architektura gotyku w Niemczech Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Maurycego