Esther Lurie (hebr. אסתר לוריא; ur. 1913 w Lipawie, zm. 14 lutego 1998 w Tel Awiwie) – izraelska malarka i rysowniczka.
Po ukończeniu gimnazjum w Kownie podjęła naukę w szkole sztuk plastycznych w Brukseli, następnie przeniosła się na Królewską Akademię Sztuk Pięknych w Antwerpii. W 1934 r. dołączyła do części swojej rodziny w Palestynie, gdzie projektowała scenografie dla teatrów i wielokrotnie wystawiała swoje obrazy. Jesienią 1939 r. powróciła do Kowna, by wesprzeć pozostającą tam siostrę. Lata 1941-1944 spędziła w getcie w Kownie, dokumentując życie codzienne zamkniętych w getcie kowieńskich Żydów. W lipcu 1944 r. została deportowana do obozu koncentracyjnego Stutthof.
Po wyzwoleniu wystawiała swoje rysunki przedstawiające obóz pracy przymusowej. Poświęciła także wiele czasu na rekonstrukcję swoich prac z getta, które w większości uległy zniszczeniu podczas likwidacji getta przez Niemców.
Jej szkice i akwarele dokumentujące Holocaust wykorzystano jako dowody w procesie Adolfa Eichmanna.
Dwukrotnie uhonorowana prestiżową Nagrodą Dizengoffa.
Linki zewnętrzne O Esther Lurie w Encyklopedii Holocaustu.
Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1998 Kategoria:Izraelscy malarze Kategoria:Izraelscy artyści Kategoria:Izraelscy ilustratorzy Kategoria:Więźniowie KL Stutthof Kategoria:Ludzie urodzeni w Lipawie