mały Praktina – małoobrazkowa lustrzanka jednoobiektywowa dedykowana profesjonalistom, produkowana przez Kamera Werke w NRD w latach 1953-1960.
Opis Zaprezentowana w 1952 roku na Targach w Lipsku lustrzanka Praktina była wówczas pionierska pod wieloma względami i wyznaczała standard małoobrazkowego aparatu profesjonalnego. Jest określana jako pierwszy aparat systemowy. Praktina jako pierwsza na świecie posiadała przyłącze do zewnętrznego silnika, umożliwiające wykonywanie zdjęć seryjnych za pomocą zewnętrznego napędu sprężynowego lub elektrycznego. Dzięki całkowicie demontowanemu tyłowi możliwe było także zainstalowanie pojemników na film mieszczących 17 metrów taśmy 35 mm.
Praktina jako pierwsza lustrzanka została wyposażona w automatyczną przysłonę, tzn. obiektyw był przysłaniany do wartości roboczej dopiero w momencie wykonywania zdjęcia. Aby aparat mógł w bezpieczny i trwały sposób współpracować z ciężkimi obiektywami długoogniskowymi, zaprojektowano do niego specjalny bagnet w postaci pierścienia blokującego obiektyw (później analogiczną wersję zastosowano w aparacie Pentacon Six), co zapobiegało uszkodzeniom bagnetu oraz potencjalnym luzom.
Innym nowatorskim rozwiązaniem zastosowanym w Praktinie był pierścień ustawiania czasu otwarcia migawki. Dotychczas w aparatach stosowano znane m.in. z aparatów Leica pierścienie które obracały się w trakcie naciągania migawki oraz w momencie wykonywania zdjęcia. Przy nieumyślnym położeniu palca na nim powodowało to nieprawidłową pracę migawki i osiągnięcie czasu otwarcia znacznie dłuższego od zamierzonego. Praktina posiadała więc regulację czasu w formie pierścienia który pracował niezależnie od pozycji migawki, co później stało się standardem w aparatach z migawką kurtynową.
W związku z tym, że nie udało się wówczas opracować wersji aparatu z samopowrotnym lustrem, aby uniknąć problemu znikającego obrazu w wizjerze w trakcie i wkrótce po wykonaniu zdjęcia, aparat fabrycznie wyposażono w dodatkowy wizjer celownikowy.
Praktina umożliwiała stosowanie wymiennych celowników, od pryzmatu pentagonalnego, kominka, po specjalistyczne wizjery do stosowania aparatu z nakładką do stereoskopii. Produkowano wiele akcesoriów, zwiększających zastosowanie Praktiny do wąskich specjalizacji, jak np. fotografia laboratoryjna.
Modele Praktina FX – pierwszy seryjny model, produkowany w latach 1953-1958. Nazwa FX pochodzi od wyposażenia aparatu w dwa gniazda synchronizacji z lampami błyskowymi: F (dla lamp spaleniowych) i X (dla lamp elektronicznych ,,flesz"). Praktiny FX wyposażono w migawkę osiągającą czasy od 1/1000 sekundy do 1 sekundy + czas B. Egzemplarze z różnych roczników różnią się między sobą (głównie drobnymi detalami jak gniazda synchronizacji, ramki matówek etc) i wyróżnia się poszczególne podtypy jak Praktina FX SA, Praktina FX M (wczesny model bez popychacza przysłon). Praktina II A – zmodernizowana wersja produkowana w latach 1959-1960. Względem modelu FX wprowadzono modyfikację takie jak: - wyskalowanie czasów otwarcia migawki w geometrycznych wartościach (1/125 zamiast 1/100, 1/30 zamiast 1/25 etc) – zastąpienie osobnych gniazd synchronizacji jednym uniwersalnym (zmianę typu lampy dokonywało się przełącznikiem pod naciągiem migawki) - dodanie pokrętła blokującego przysłony w pozycji zamkniętej, co umożliwiało uzyskanie podglądu głębi ostrości
Następca Z powodu dużych kosztów produkcji i braku sukcesu rynkowego, produkcji Praktiny zaniechano już w 1960 roku. Równocześnie jednak od 1956 roku produkowano aparat Praktisix, który zarówno konstrukcyjnie jak i marketingowo był kreowany jako średnioformatowy odpowiednik Praktiny. Zastosowano w nim analogiczne mocowanie bagnetowe (powiększone proporcjonalnie do wielkości obiektywów kryjących format 6x6 cm), bliźniacze mocowanie wymiennych wizjerów etc.
Następcą Praktiny w segmencie małoobrazkowych lustrzanek profesjonalnych był z kolei aparat Pentacon super, który kontynuował wiele rozwiązań Praktiny, m.in. możliwość stosowania napędu i kaset na film. Ostatecznie również i jego produkcji szybko zaprzestano i sukcesywnie zapełniano tę lukę ambitniejszymi modelami aparatów Praktica jak chociażby Praktica VLC z wymiennymi wizjerami, czy na początku lat 80. Prakticą B200 z elektronicznie sterowaną migawką i możliwością stosowania tzw. winderów.
Zobacz też Praktica Pentacon Six Exakta
Przypisy
Kategoria:Modele aparatów fotograficznych