Janusz Fatyga (ur. 23 listopada 1942 w Antolinie) – prawnik, działacz opozycji antykomunistycznej w PRL.

Życiorys Syn Jana i Zofii. W 1960 ukończył Liceum Ogólnokształcące w Janowie Podlaskim. W latach 1966–1967 był funkcjonariuszem Milicji Obywatelskiej. W 1979 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego, uzyskując tytuł magistra prawa.

W latach 1977–1980 był członkiem Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela. Od września 1980 był członkiem NSZZ „Solidarność”. W 1981 był organizatorem Komitetu Obrony Więzionych za Przekonania. W latach 1981–1992 był członkiem Konfederacji Polski Niepodległej. Był internowany w stanie wojennym. Był członkiem założycielem, a w latach 2010–2014 prezesem stowarzyszenia Związek Weteranów Trzeciej Konspiracji 1956–1989. Został członkiem, a od 2019 prezesem stowarzyszenia Związek Konfederatów Polski Niepodległej 1979–1989 w Krakowie. Został członkiem Komitetu Honorowego Budowy Pomnika Ojca Stefana Miecznikowskiego.

W 2013 wraz z Krzysztofem Bzdylem złożył do prokuratury zawiadomienie w związku z działaniami prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza przy odtworzeniu wyglądu bramy stoczni gdańskiej z sierpnia 1980. W 2014 wzywał do protestu podczas uroczystości pogrzebowych generała Wojciecha Jaruzelskiego.

We wrześniu 2019 sąd nakazał Ringier Axel Springer Polska, wydawcy serwisu Fakt.pl, przeproszenie oraz wypłacenie odszkodowania Januszowi Fatydze w związku z opublikowaniem w styczniu 2016 tekstu „Ogromne emerytury stalinowskich sędziów”, w którym wizerunek Janusza Fatygi z czarnym paskiem na oczach został opisany jako wizerunek Henryka Kostrzewy. Janusza Fatygę w postępowaniu sądowym reprezentowała Reduta Dobrego Imienia.

W 2024 wszedł w skład Obywatelskiego Komitetu Poparcia Karola Nawrockiego przed wyborami prezydenckimi. W tym samym roku podpisał się pod listem otwartym w obronie polskich kapłanów katolickich.

Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2011, za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 września 2011 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (). Krzyż Wolności i Solidarności (2017, za zasługi w działalności na rzecz niepodległości i suwerenności Polski oraz respektowania praw człowieka w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 października 2017 r. o nadaniu odznaczeń (). Medal „O Niepodległość Polski i Prawa Człowieka 13 XII 1981 – 4 VI 1989” (2003).

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Urodzeni w 1942 Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Członkowie Komitetów Obrony Więzionych za Przekonania Kategoria:Działacze ROPCiO Kategoria:Internowani w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1981–1982 Kategoria:Funkcjonariusze Milicji Obywatelskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wolności i Solidarności