Państwowa Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Łodzi (skrót: PWSP w Łodzi) – nieakademicka państwowa uczelnia pedagogiczna w Łodzi, istniejąca w latach 1946–1956. W 1956 włączona do Uniwersytetu Łódzkiego.
Historia Uczelnia została powołana do życia zarządzeniem ministra oświaty z dnia 24 września 1946, rozpoczęła działalność 1 września 1946. Miała trzy wydziały: humanistyczny, przyrodniczo-geograficzny i matematyczno-fizyczny. Kształtowała przyszłych nauczycieli szkół powszechnych w systemie trzyletnich studiów. Przy uczelni funkcjonowała wzorowa szkoła podstawowa, służąca do ćwiczeń dla studentów. Przy PWSP funkcjonował także trzyletni kurs przygotowawczy. W szczytowym momencie, w semestrze 1953/1954 studiowało w niej 2164 studentów. Uczelnia została rozwiązana 18 czerwca 1956 na mocy uchwały Rady Ministrów.
Rektorzy 1946–1948: Natalia Gąsiorowska-Grabowska, 1948–1959: Stanisław Śreniowski, 1950–1954: Hanna Szmuszkiewicz, 1954–1956: Hieronim Urban.
Wykładowcy Karol Dejna, Witold Doroszewski, Lidia Łopatyńska, Wanda Lipiec, Jan Zygmunt Jakubowski, Stefania Skwarczyńska, Zdzisław Stieber.
Przypisy
Kategoria:Uczelnie w Łodzi Kategoria:Śródmieście (Łódź) Kategoria:Uczelnie pedagogiczne w Polsce Kategoria:Nieistniejące polskie uczelnie