Melanocacus – rodzaj ważek z rodziny gadziogłówkowatych (Gomphidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej – w Brazylii, Wenezueli i regionie Gujana.
Morfologia Długość ciała 60–66 mm; długość tylnego skrzydła 34–37 mm. Skrzydła z brązowymi plamami u nasady. W porównaniu z blisko spokrewnionym Cacoides latro ważki te są mniejsze i mają bardziej rozległe ciemne plamy na tułowiu.
Systematyka Rodzaj Melanocacus wprowadził w 1986 roku holenderski entomolog Jean Belle. Autor zaliczył do rodzaju dwa gatunki: Cacus mungo (opisany w 1940 roku przez Needhama) oraz nowo przez siebie opisany Melanocacus interioris. Na gatunek typowy wyznaczył Cacus mungo.
Etymologia Melanocacus: gr. μελας melas, μελανος melanos „czarny, ciemny”; rodzaj Cacus – wprowadzony w 1854 roku przez Sélysa jako podrodzaj, w 1890 roku podniesiony przez Kirby’ego do rangi rodzaju, jednak nazwa ta okazała się zajęta przez rodzaj chrząszczy (Cacus Gistl, 1848) i w 1934 roku Cowley zmienił ją na Cacoides.
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki: Melanocacus interioris Belle, 1986 Melanocacus mungo (Needham, 1940)
Przypisy
Kategoria:Gadziogłówkowate