Siemion Nikołajewicz Kryłow (, ur. 1892 w mieście Biełyj, zm. 13 maja 1938 w Moskwie) – rosyjski rewolucjonista, działacz komunistyczny, radziecki polityk i działacz partyjny.
Życiorys Od 1909 działał w SDPRR, w 1910 został słuchaczem Moskiewskiego Uniwersytetu Ludowego im. Szaniawskiego, od 1913 do 1918 służył w rosyjskiej armii (otrzymał stopień porucznika), w lipcu 1917 został aresztowany, w listopadzie 1917 zwolniony. Podczas rewolucji październikowej został naczelnikiem garnizonu i komendantem Witebska, a w marcu 1918 komisarzem guberni witebskiejPrzewodnik po historii Partii Komunistycznej i ZSRR (ros.) [dostęp 2025-10-23]. Od stycznia do marca 1919 był przewodniczącym gubernialnego komitetu RKP(b) w Witebsku, w marcu 1919 został dowódcą brygady na Froncie Południowym, w lipcu 1919 komisarzem 23 Dywizji Piechoty na Froncie Południowym, później do listopada 1920 dowódcą 14 Dywizji Piechoty. W listopadzie 1920 został przewodniczącym komitetu rewolucyjnego w Sewastopolu, następnie do października 1921 był przewodniczącym Komitetu Wykonawczego Sewastopolskiej Rady Miejskiej, a od października 1921 do kwietnia 1923 przewodniczącym Komitetu Wykonawczego Witebskiej Rady Gubernialnej. Od kwietnia do lipca 1923 pełnił funkcję komisarza 2 Korpusu Piechoty w Moskiewskim Okręgu Wojskowym, od lipca 1923 do 24 lipca 1924 był przewodniczącym Komitetu Wykonawczego Riazańskiej Rady Gubernialnej, od lipca 1924 do listopada 1925 członkiem komisji Rady Komisarzy Ludowych RFSRR ds. walki z nieurodzajem, od listopada 1925 do stycznia 1927 uczył się na kursach marksizmu-leninizmu przy KC WKP(b)/WKP(b), następnie przez rok studiował w Instytucie Czerwonej Profesury. Od stycznia 1927 do stycznia 1928 był zastępcą kierownika Wydziału Agitacji i Propagandy KC WKP(b), od stycznia do grudnia 1929 zastępcą kierownika Wydziału ds. Pracy na Wsi Środkowo-Wołżańskiego Komitetu Krajowego WKP(b), od grudnia 1929 do listopada 1930 kierownikiem działu rolniczego gazety "Prawda", od listopada 1930 do kwietnia 1935 zastępcą przewodniczącego i przewodniczącym Środkowo-Wołżańskiej Krajowej Komisji Planowania, następnie do 1937 dyrektorem lespromchozu w Kraju Środkowo-Wołżańskim/Kujbyszewskim.
W okresie wielkiego terroru 3 lipca 1937 został aresztowany. 13 maja 1938 skazany na śmierć przez Izbę Wojskową Sądu Najwyższego ZSRR i rozstrzelany. 9 października 1937 został pośmiertnie zrehabilitowanyInformacje na stronie biełyj-twerlib.ru (ros.) [dostęp 2025-10-23].
Przypisy
Kategoria:Bolszewicy Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Ofiary wielkiej czystki Kategoria:Radzieccy politycy Kategoria:Rosyjscy rewolucjoniści Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1938