Ramona Dolores Fanego de Miño (ur. 27 marca 1903 w , zm. 6 listopada 1976) – paragwajska nauczycielka i polityczka. W 1963 została jedną z dwóch kobiet (wspólnie z ) po raz pierwszy wybranych do .
Życiorys Młodość, edukacja i kariera zawodowa Urodziła się 27 marca 1903 w .
Ukończyła studia pedagogiczne i przez wiele lat pracowała jako nauczycielka w swoim rodzinnym mieście. W trakcie wojny o Chaco była przewodniczącą komisji ds. pomocy walczącym żołnierzom, była odpowiedzialna za zbiórki żywności, leków i innych materiałów potrzebnych walczącym. Wraz ze swoim drugim mężem, José Miño, założyła firmę, która zajmowała się handlem wzdłuż wybrzeża rzeki Paragwaj (od Asunción do Concepción).
Działalność polityczna Z powodzeniem wystartowała w , starając się o mandat do . Wspólnie z zostały pierwszymi kobietami wybranymi do paragwajskiego parlamentu. Były to również pierwsze wybory w historii Paragwaju, w których mogły głosować kobiety. W 1967 została wybrana do zgromadzenia konstytucyjnego odpowiedzialnego za uchwalenie tekstu nowej konstytucji kraju.
Pozostała działalność 1 marca 1970 wygłosiła płomienną przemowę przed zgromadzeniem urzędników, ambasadorów i przedstawicieli władz państwowych w Cerro Corá upamiętniając śmierć Francisco Solany Lópeza.
Życie prywatne, śmierć i upamiętnienie Jej pierwszym mężem był Don Luis González, który zmarł młodo. Drugim mężem był José Miño. Zmarła 6 listopada 1976. Jest babcią byłego prezydenta Paragwaju – Luisa Ángela Gonzáleza Macchiego.
Jej imieniem nazwano kilka placów i ulic w Asunción, stolicy kraju oraz innych miastach w Paragwaju.
Przypisy
Kategoria:Paragwajscy politycy Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1976 Kategoria:Parlamentarzyści