Park pałacowy w Walewicach – zabytkowy park krajobrazowy założony w 1886 r., znajdujący się w Walewicach, w powiecie łowickim, w województwie łódzkim. Jest częścią zespołu pałacowego w Walewicach.
Historia Park przypałacowy w tej lokalizacji istniał co najmniej od XVIII w., tj. od powstania pałacu w Walewicach.
W 1886 r. został od nowa zorganizowany według założeń parkowych Waleriana Kronenberga. Jest przykładem modnych w XIX w. kaligraficznych układów ogrodowych. Początkowo park reprezentował styl francuski, następnie zmieniono go na krajobrazowy park w stylu angielskim.
W 1967 park wpisano do rejestr u zabytków. (nr rej.: 617 z dn. 24 sierpnia 1967).
Charakterystyka Obecny obszar parku obejmuje 13,5 ha. Centralną część parku zajmuje pałac w Walewicach.
Ponadto na terenie parku znajdują się budynki gospodarcze z XVIII i XIX w.
Drzewostan W starodrzewie wyróżniają się dęby, jesiony, buki i wiązy. Najokazalsze dęby znajdują się w części frontowej, przed pałacem. Są to dęby szypułkowe odmiany stożkowatej usytuowane od frontowej strony pałacu. Obwód pni wynosi ok. 650 cm.
Rzeźby W parku umieszczono wykonane z piaskowca rzeźby o tematyce antycznej. Jest to element charakterystyczny dla twórczości Waleriana Kronenberga. Jednolity styl rzeźb (pogranicze rokoka i klasycyzmu) wskazuje, że cały zespół powstał w jednym okresie (ok. 1756-1765). Autorstwo przypisywane jest Pierre’owi Coudrayowi oraz Johannowi Chrisostomowi Redtlerowi (grupa Parys i Wenus).
Galeria
Przypisy
Kategoria:Parki i ogrody w województwie łódzkim Kategoria:Zabytki w powiecie łowickim Kategoria:Walewice (wieś w powiecie łowickim) Kategoria:Zabytkowe parki i ogrody w Polsce