Jan Chmiel (ur. 24 czerwca 1920 w Hodowicy koło Lwowa, zm. 11 lipca 2012 w Olsztynie) – polski lekarz chirurg, organizator służby zdrowia w powojennej Polsce, podpułkownik Ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys
Urodził się w rodzinie Józefa i Marii z domu Kilian. Uczęszczał do Szkoły Powszechnej im. Józefa Piłsudskiego, a następnie do Państwowego gimnazjum im. Karola Szajnochy we LwowieZenobiusz M. Bednarski, Lekarze Warmii i Mazur 1945–1995. Słownik biograficzny, Olsztyn 1997 (tom V „Rocznika Medycznego” wydawanego przez Oddział Polskiego Towarzystwa Lekarskiego w Olsztynie i Okręgową Warmińsko-Mazurską Izbę Lekarską), s. 33. Od dzieciństwa trenował piłkę nożną, był piłkarzem klubu Czarni Lwów. Uprawiał też lekkoatletykę. Był rekordzistą lwowskich szkół w skoku wzwyż, jego najlepszy wynik to 188 cm.
W 1941 rozpoczął studia medyczne na wydziale lekarskim Uniwersytetu im. Jana Kazimierza we Lwowie. Studia dokończył po wojnie na wydziale lekarskim Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu w 1946 rokuStanisław Achremczyk, Alojzy Szorc, Braniewo, Olsztyn 1995, s. 310. Po uzyskaniu dyplomu został skierowany do Braniewa na tzw. Ziemie Odzyskane. mały|Inicjator budowy stadionu w Braniewie, który później otrzymał za patrona Cz. Staszczyńskiego, również Lwowiaka W styczniu 1947 przybył do Braniewa. Wkrótce potem objął funkcję kierownika Powiatowego Ośrodka Zdrowia, lekarza ubezpieczalni społecznej i Polskich Kolei Państwowych. W maju 1947 roku został też prezesem pierwszego powojennego braniewskiego Klubu Sportowego „Błękitni”. Zainicjował budowę stadionu sportowego, który służący piłkarzom, lekkoatletom i wszystkim mieszkańcom Braniewa do dziś.
W 1948 został powołany do służby wojskowej w 1948. Ukończył kurs doskonalenia oficerów służby zdrowia, po czym został skierowany w maju 1948 do Szpitala-Polikliniki WUBP w Olsztynie na oddział chirurgiczny. Następnie uzyskał specjalizacje I stopnia z chirurgii (1951), II stopnia z chirurgii (1955) oraz II stopnia z urologii (1962). 29 grudnia 1960 obronił jako pierwszy w historii tego szpitala doktorat na podstawie dysertacji Diagnostyka i leczenie pourazowych i gośćcowych wysięków stawu kolanowego z uwzględnieniem elektroforezy bibułowej, obronionej na Akademii Medycznej we Wrocławiu pod kierunkiem prof. Wiktora BrossaSkrobacki, Andrzej Olsztyńska Poliklinika w latach 1945–1969 Komunikaty Mazursko-Warmińskie nr 1, 59–80, 1971. mały|Grób lekarzy Jana Chmiela i Jadwigi Górnickiej na cmentarzu przy ul. Poprzecznej w Olsztynie W 1965 objął stanowisko inspektora do spraw profilaktyki w Zarządzie Zdrowia MSW i na tym stanowisku pracował do przejścia na emeryturę w 1985 roku.
Życie prywatne Jego córka Magdalena została doktorem inżynierem ichtiologiem, syn Jacek doktorem weterynarii, syn Leszek inżynierem mechanikiem.
Publikacje
Pamiętnik XIII Zjazdu Polskiego Towarzystwa Medycyny Sportowej, Olsztyn, 9–11 października 1969 r., Olsztyn 1972
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Odznaka honorowa „Zasłużony dla Warmii i Mazur”
Przypisy
Linki zewnętrzne
Jan Chmiel w Encyklopedii Warmii i Mazur
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony dla Warmii i Mazur” Kategoria:Polscy chirurdzy Kategoria:Lekarze związani z Braniewem Kategoria:Lekarze związani z Olsztynem Kategoria:Ludzie sportu związani z Braniewem Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 2012 Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym w Olsztynie Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego Kategoria:Podpułkownicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem