Jan Kalenkiewicz (ur. 4 czerwca 1875 w Grodnie, zm. 10 czerwca 1960 w Warszawie"Tygodnik Powszechny", nr 28, 10 lipca 1960, s. 8; Chyrowiacy. Słownik biograficzny wychowanków Zakładu Naukowo-Wychowawczego OO. Jezuitów w Chyrowie, 1886–1939, oprac. Ludwik Grzebień, Jerzy Kochanowicz, Jan Niemiec, Kraków 2000, s. 219.) – polski ziemianin, agronom, polityk i działacz społeczny, poseł na Sejm I kadencji w II RP z ramienia Związku Ludowo-Narodowego.
Życiorys W 1894 zdał maturę w Gimnazjum Ojców Jezuitów w Chyrowie. W 1897 ukończył studia na Wydziale Agronomicznym Uniwersytetu w HalleTygodnik Rolniczy, R.14, nr 23 (5 czerwca 1897), s. 6..
Na początku XX wieku pracował jako urzędnik w Ubezpieczeniach RządowychGazeta Polska, R.75 [i.e. 46], nr 36 (7 lutego 1906), s. 4,. Brał udział w I Zjeździe Pracowników Ubezpieczeń Państwowych w Królestwie Polskim, w którego prezydium zasiadł.
W czasie I wojny światowej był prezesem Bystrzyckiego Komitetu Pomocy Ofiarom Wojny. W tym okresie utrzymywał we własnym majątku w Trokienikach przytułek dla sierot. 24 maja 1917 podpisał deklarację do Kanclerza Rzeszy w sprawie utworzenia polskiego państwa na WileńszczyźnieBiuletyn Spraw Zagranicznych, 1917, nr 3 (lipiec), s. 14.. Należał do Polskiego Niepodległościowego Związku Litwy. Był w ramach niego członkiem Komitetu WykonawczegoSłowo, R.13, nr 76 (19 marca 1934), s. 1.. W 1918 został ochotnikiem w oddziałach Samoobrony Wileńskiej majora Jerzego Dąbrowskiego, z którym odbył całą kampanię.
Należał do Wileńskiej Rady Ekonomicznej, Związku Ziemian w Wilnie i Wileńskiego Towarzystwa Rolniczego. Pełnił funkcję wiceprezesa Związku Kółek Rolniczych w Wilnie. Był członkiem Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Wilnie. W 1921 był współzałożycielem Polskiego Towarzystwa Ruchu Motorowego. Należał do grona współzałożycieli Wileńsko-Trockiego Powiatowego Banku SpółdzielczegoDziennik Wileński, R.7, nr 110 (20 maja 1923), s. 6.. W wyborach w 1922 uzyskał mandat z listy państwowej nr 8 (Chrześcijański Związek Jedności Narodowej). W Sejmie był członkiem klubu Związku Ludowo-Narodowego. Należał do komisji rolnej i reform rolnych. Po zakończeniu kadencji Sejmu wycofał się z życia politycznego. W 1929 był członkiem sekcji ogólnej Drugiego Marszu Szlakiem Batorego w dniach 29 i 30 czerwca. W latach 30. pracował jako klasyfikator gruntów w Galicji Wschodniej. Był autorem wielu artykułów o tematyce ekonomiczno-gospodarczej w prasie codziennej i fachowej.
Na początku II wojny światowej mieszkał w KolbuszowejNowy Kurier Warszawski, 1940, nr 98 (26 kwietnia), s. 6.Nowy Kurier Warszawski, 1941, nr 59 (11 marca), s. 5.. Pod koniec wojny powrócił na Wileńszczyznę i został administratorem majątku.
Zmarł w 1960. Został pochowany na cmentarzu św. Jerzego w Toruniu (kwatera A/0/107).
Rodzina Był synem Jana, ziemianina, i Zofii z Ołdakowskich. Ożenił się z Heleną z Zawadzkich. Miał z nią dwóch synów: Macieja (podpułkownika WP, hubalczyka, cichociemnego) i Wojciecha (porucznika WP) oraz córkę Annę (historyk), żonę rusycysty prof. Anatola Mirowicza.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Marcina Lutra w Halle i Wittenberdze Kategoria:Chyrowiacy Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Pomocy Ofiarom Wojny Kategoria:Członkowie Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Wilnie Kategoria:Ludzie urodzeni w Grodnie (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Ludzie związani z Wilnem Kategoria:Pochowani na Cmentarzu św. Jerzego w Toruniu Kategoria:Politycy Związku Ludowo-Narodowego Kategoria:Polscy agronomowie Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polscy działacze spółdzielczości kredytowej Kategoria:Polscy działacze ziemiańscy Kategoria:Polscy ziemianie Kategoria:Posłowie na Sejm I kadencji (1922–1927) Kategoria:Uczestnicy walk o Wilno (1918–1919) Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Zmarli w 1960