Autoportret – obraz autorstwa Józefa Chełmońskiego namalowany około 1902 roku. Dzieło przedstawia samego artystę i stanowi jedno z nielicznych znanych autoportretów tego malarza.
Opis Obraz ukazuje Chełmońskiego w średnim wieku, ujętego w popiersiu na ciemnym tle. Artysta spogląda w stronę widza z powagą i skupieniem. Dominują stonowane barwy – brązy, szarości i przygaszone żółcie. Kompozycja ma charakter intymny i introspektywny, pokazując bardziej osobisty wizerunek malarza, znanego przede wszystkim z realistycznych scen wiejskich i pejzaży. Józef Chełmoński znany z dzieł przedstawiających życie chłopów, konie i naturę, rzadko malował autoportrety. Autoportret powstał pod koniec jego życia, gdy artysta osiadł w Kuklówce koło Grodziska Mazowieckiego (zob. Dworek Józefa Chełmońskiego w Kuklówce Zarzecznej).
Znaczenie Autoportret Chełmońskiego ma szczególne znaczenie dokumentacyjne i biograficzne. Ukazuje nie tylko wygląd artysty, ale też jego wewnętrzny stan i osobowość. Obraz bywa wykorzystywany jako ilustracja w publikacjach biograficznych i monografiach poświęconych jego twórczości.
Miejsce przechowywania Obraz znajduje się w Muzeum Narodowym w Warszawie, gdzie stanowi część stałej ekspozycji malarstwa polskiego.
Bibliografia cyfrowe MNW Józef Chełmoński w świetle korespondencji, oprac. Jan Wegner, Źródła do Dziejów Sztuki Polskiej, t. 6, Wrocław 1953, s. 19, il. I. Aleksandra Melbechowska-Luty, Chełmoński – malarz polskich żywiołów, Radziejowice 2014, s. 125, il. 6 Alfred Ligocki, Józef Chełmoński, Warszawa 1983, s. 101, il. I
Kategoria:Obrazy Józefa Chełmońskiego Kategoria:Autoportrety Kategoria:Obrazy w Muzeum Narodowym w Warszawie