Zbigniew Jakub Kazimierz Jasiński (ur. 14 stycznia 1888 w Warszawie, zm. 21 lutego 1948) – polski adwokat, działacz społeczny i polityczny, radny Wilna, poseł na Sejm Litwy Środkowej.
Życiorys W 1906 ukończył szkołę realną w Wilnie. Studiował na uniwersytetach w Wiedniu, Paryżu i Dorpacie. W 1911 ukończył prawo na Uniwersytecie DorpackimGazeta Sądowa Warszawska, R.65 [!], nr 29/30, (25 lipca 1938), s. 452.. W trakcie studiów należał do Konwentu Polonia. W 1908 był członkiem komisji do rewizji praw, a rok później członkiem komisji do ułożenia kartelu z Arkonią. Był także członkiem Związku Młodzieży Polskiej „Zet”.
Od 1912 należał do Ligi Narodowej. W tym samym roku był członkiem Polskiego Centralnego Komitetu Wyborczego Miasta Wilna w wyborach do IV DumyKurjer Litewski, R. 8, (11 lipca 1912), № 146, s. 1.. Podczas wkraczania Niemców na Wileńszczyznę należał do Straży Obywatelskiej. W trakcie okupacji niemieckiej nauczał w wileńskich gimnazjach. Należał także do Polskiej Organizacji Wojskowej.
Był radnym pierwszej rady miejskiej w Wilnie. W jego mieszkaniu 19 grudnia 1919 zdecydowano o przeniesieniu Konwentu Polonia do Wilna. Trzy lata później był twórcą Wileńskiego Koła Filistrów Konwentu Polonia. W latach 1920-1921 współredagował wileńskie wydanie „Rzeczpospolitej”. W 1922 został wybrany posłem na Sejm Litwy Środkowej z listy Polskiego Centralnego Komitetu Wyborczego w okręgu nr IX (Wilno miasto)Dziennik Urzędowy Tymczasowej Komisji Rządzącej. Litwa Środkowa, R. 3, nr 6 (17 lutego 1922) = nr 56, s. 68.. W Sejmie zasiadał w klubie Zespołu Stronnictw i Ugrupowań Narodowych. Należał do komisji: regulaminowej, politycznej, interpelacyjnej oraz głównej. Przemawiając na posiedzeniach Sejmu reprezentował stanowisko inkorporacyjne, krytykując koncepcje federacyjne i autonomiczne. Został wystawiony przez swój klub na kandydata do delegacji Sejmu Litwy Środkowej do Warszawy, jednak ostatecznie nie został wybrany.
Aplikację adwokacką odbywał w Wilnie u adw. Jana Buyki. W 1923 został członkiem Rady Adwokackiej w Wilnie. W latach 1927-1928 wchodził w skład Naczelnej Rady Adwokackiej. W latach 1931-1935 był wicedziekanem Rady Adwokackiej w Wilnie. Sprawował też w ramach niej m.in. funkcję rzecznika dyscyplinarnegoDziennik Urzędowy Ministerstwa Sprawiedliwości, 1933, nr 3 (1 lutego), s. 100.. W 1936 został ponownie wybrany do Naczelnej Rady Adwokackiej, gdzie został powołany do Wydziału Wykonawczego i na członka Wyższego Sądu Dyscyplinarnego. Był również członkiem Zarządu Głównego oraz prezesem Wileńskiego Oddziału Związku Adwokatów PolskichPalestra, R. 14, nr 6 (czerwiec 1937), s. 601.. Należał do Wileńskiego Towarzystwa Prawniczego im. Daniłowicza.
W 1924 został wiceprezesem Rady Nadzorczej Spółdzielczego Banku Ludowego w WilnieKalendarz Katolicki (Ilustrowany), R. 2 (1924), s. 40.. Należał do Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Wilnie. W 1926 został wybrany delegatem lub zastępcą delegata do Drugiej Rady Kasy Chorych Wilna z listy wyborczej nr 8 (Związki i Organizacje Polskich Pracodawców). W 1927 został wybrany członkiem komisji rozjemczej Okręgu Wileńskiego Stowarzyszenia DowborczykówDziennik Wileński, R.11, nr 23 (29 stycznia 1927), s. 3.. Od 1928 był prezesem okręgu wileńskiego Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Pełnił funkcję doradcy prawnego zarządu okręgowego Zjednoczenia Kolejowców Polskich w WilnieDziennik Wileński, R.15, nr 71 (27 marca 1931), s. 4.. Należał do Stronnictwa Narodowego Kurjer Poranny, R. 59, 1936, nr 12 + dod., s. 9.. W wyborach w 1930 kandydował do Senatu z Listy Narodowej w okręgu wileńskimZorza, R. 65, nr 44 (26 października 1930), s. 683.. W 1931 podpisał list prawników w obronie więźniów brzeskichGazeta Sądowa Warszawska, R.59, nr 2 (12 stycznia 1931), s. 26.. Był obrońcą redaktora „Dziennika Wileńskiego”, Stanisława Cywińskiego w głośnym procesie o obrazę Józefa PiłsudskiegoMały Dziennik, R.4, nr 99/100 (10/11 kwietnia 1938), s. 3.. Posiadał folwark Mesyna zlokalizowany pod WilnemKurjer Warszawski, R.118, nr 5 (6 stycznia 1938), s. 9..
W marcu 1940 został wybrany zastępcą członka miejskiej komisji mieszkaniowej w WilnieKurjer Wileński wraz z Kurjerem Wileńsko-Nowogródzkim, R.15 [i.e.17], nr 51 (1940), s. 11.. W lecie 1940 wraz z rodziną uciekł z Wilna. Po przekroczeniu granicy znalazł się w niemieckim obozie przejściowym. Po wojnie praktykował jako adwokat w Olsztynie.
Zmarł 21 lutego 1948. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 32-6-36).
Rodzina Był synem Edwarda Cypriana Jasińskiego, więźnia politycznego w carskiej Rosji i działacza społecznegoKurjer Warszawski, R.104, nr 186 (4 lipca 1924) - wyd. wieczorne, s. 5., oraz Pauliny Michaliny z Niewiarowskich. 9 kwietnia 1914 w kościele św. Franciszka i św. Bernardyna w Wilnie ożenił się z Marią Kurowską. Miał córkę Irenę po mężu Brochocką, również adwokatkę, oraz synów: Tadeusza i Edwarda.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Dorpackiego Kategoria:Adwokaci II Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie izb adwokackich II Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie Ligi Narodowej Kategoria:Członkowie Naczelnej Rady Adwokackiej (II Rzeczpospolita) Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Dowborczyków „Ku Chwale Ojczyzny” Kategoria:Członkowie Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Wilnie Kategoria:Członkowie Związku Młodzieży Polskiej „Zet” Kategoria:Filistrzy Konwentu Polonia Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Ludzie związani z Wilnem Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Politycy Stronnictwa Narodowego Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polscy działacze spółdzielczości kredytowej Kategoria:Posłowie na Sejm Litwy Środkowej Kategoria:Radni Wilna (II Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1948