121 pułk piechoty (ros. 121-й пехотный Пензенский генерал-фельдмаршала графа Милютина полк) – oddział piechoty armii Imperium Rosyjskiego.
Charakterystyka Sformowany w 1813. Stacjonował między innymi w m. Charków. Nosił nazwy: Penzeński pp (1811–1833). Żołnierze pułku na kołnierzu szynela nosili szkarłatne patki. W przededniu I wojny światowej pułk etatowo posiadał cztery bataliony po cztery kompanie oraz kompanię tyłową. Kompania piechoty czasu wojny liczyła około 240 żołnierzy i 4–5 oficerów. Na szczeblu pułku występował także pododdział karabinów maszynowych (8 km), łączności (w tym 14 konnych gońców i 21 telefonistów) i zwiadowczy (64 zwiadowców, w tym 4 kolarzy). W sumie pułk liczył około 4000 żołnierzy. W lipcu 1914, na bazie zalążków wydzielonych z pułku, w ramach 2 fali mobilizacyjnej, sformowany został rezerwowy 273 pułk piechoty. 121 pułk piechoty rozformowany został w 1918.
Podporządkowanie Lipiec 1914: 10 Korpus Armijny – Charków 31 Dywizja Piechoty – Charków 1 Brygada Piechoty – Charków 121 pułk piechoty – Charków
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułki piechoty Imperium Rosyjskiego Kategoria:Wojsko w Charkowie Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1813 Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918