191 pułk piechoty (ros. 191-й пехотный Ларго-Кагульский полк) – oddział piechoty armii Imperium Rosyjskiego.
Charakterystyka Sformowany w 1811. Stacjonował między innymi w Orenburgu. Żołnierze pułku na kołnierzu szynela nosili białe patki. W przededniu I wojny światowej pułk etatowo posiadał cztery bataliony po cztery kompanie oraz kompanię tyłową. Kompania piechoty czasu wojny liczyła około 240 żołnierzy i 4–5 oficerów. Na szczeblu pułku występował także pododdział karabinów maszynowych (8 km), łączności (w tym 14 konnych gońców i 21 telefonistów) i zwiadowczy (64 zwiadowców, w tym 4 kolarzy). W sumie pułk liczył około 4000 żołnierzy. W lipcu 1914, na bazie zalążków wydzielonych z pułku, w ramach 2 fali mobilizacyjnej, sformowany został rezerwowy 331 pułk piechoty. 191 pułk piechoty rozformowany został w 1918.
Podporządkowanie
Lipiec 1914: 16 Korpus Armijny – Samara 48 Dywizja Piechoty – Samara 2 Brygada Piechoty – Orenburg 191 pułk piechoty – Orenburg
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułki piechoty Imperium Rosyjskiego Kategoria:Wojsko w Orenburgu Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty utworzone w 1811 Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918