Władysław Mosiewicz (ur. 27 maja 1880 w maj. Kiengi, zm. po 1939) – tytularny pułkownik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 27 maja 1880 w majątku Kiengi, w ówczesnej w guberni kowieńskiej, w rodzinie Feliksa, adwokata i Stefanii z domu Szyłejko, tu podano, że urodził się 1 maja 1880 w Kownie., tu urodzony 28 maja 1880 w Kownie. Był starszm bratem Witolda (ur. 1888), rotmistrza rezerwy Wojska Polskiego, kwalera Orderu Virtuti Militari. Dzieciństwo spędził na wsi. Mając lat 10 wstąpił do Jarosławskiego Korpusu Kadetów w Jarosławiu. Na stopień podoficera został mianowany ze starszeństwem z 7 sierpnia 1898. Później został przyjęty do Jelizawietgradzkiej Szkoły Junkrów Kawalerii. 23 marca 1903, po ukończeniu szkoły, został mianowany kornetem ze starszeństwem z 5 września 1902 i wcielony do 5 kurlandzkiego pułku dragonów Lejbgwardii, który w 1907 został przemianowany na 2 kurlandzki pułk ułanów Lejbgwardii. 9 czerwca 1904 został przemianowany na chorążego. 2 listopada tego roku został mianowany setnikiem, a 5 lutego 1906 przemianowany na porucznika. W latach 1904–1905 walczył na wojnie rosyjsko-japońskiej. 27 lutego 1911 został awansowany na sztabsrotmistrza ze starszeństwem z 2 listopada 1909. 5 grudnia 1913 objął dowództwo 5 szwadronu. 18 sierpnia 1914 został awansowany na rotmistrza ze starszeństwem z 2 listopada 1913. W szeregach pułku walczył podczas I wojny światowej. 4 maja 1916 został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z 25 grudnia 1915, a 12 października 1917 awansowany na pułkownika ze starszeństwem z 25 kwietnia 1917.

W 1917 wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji. 20 listopada z rozkazu generała Józefa Dowbor-Muśnickiego wyjechał z Mińska z zadaniem werbowania do służby Polaków – żołnierzy rosyjskiego Korpusu Kawalerii Gwardii. W grudniu 1917 w majątku Antoniny kierował organizacją 2 pułku ułanów, pełniąc czasowo obowiązki dowódcy pułku. W styczniu 1918, po przybyciu pułkownika Stefana Suszyńskiego, objął obowiązki zastępcy dowódcy pułku. Wyróżnił się w końcu lutego 1918 dowodząc oddziałem kawalerii w walce o Starokonstantynów. 7 września 1921 były dowódca 2 pułku ułanów, generał podporucznik Stefan Suszyński sporządził „wniosek na odznaczenie orderem «Virtuti Militari»”, w którym napisał:

20 marca 1919 objął dowództwo 3 pułku ułanów wielkopolskich, późniejszego 17 pułku ułanów i sprawował je do 12 marca 1920. 23 maja 1919 Komisariat Naczelnej Rady Ludowej przyjął go do Sił Zbrojnych Polskich w byłym zaborze pruskim z byłego I Korpusu Polskiego i mianował pułkownikiem w kawalerii ze starszeństwem z 1 maja 1914, a głównodowodzący przydzielił do dowództwa 3 pułku ułanów wielkopolskich licząc mu służbę od 8 lutego 1919Dowództwo Sił Zbrojnych w byłym zaborze pruskim. Rozkaz dzienny nr 145 z 29 maja 1919, §8.. 30 października 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z tymczasowym zatwierdzeniem stopnia pułkownika nadanego przez Naczelną Radę Ludową w PoznaniuDz. Rozk. Wojsk. Nr 96 z 9 grudnia 1919, poz. 3866.. 5 marca 1920 dowódca Frontu Wielkopolskiego wyznaczył go czasowo do zatwierdzenia dowódcą Brygady Jazdy WielkopolskiejRozkaz Dowództwa Frontu Wielkopolskiego nr 23 z 5 marca 1920, §14, do czasu zatwierdzenia i przybycia płk. Mosiewicza obowiązki dowódcy brygady pełnić miał płk Roman Pasławski.. 7 kwietnia 1920 Naczelny Wódz mianował go dowódcą 7 Brygady Jazdy. 20 maja 1920 został zwolniony ze stanowiska dowódcy brygady i oddany do dyspozycji Ministerstwa Spraw Wojskowych. 11 czerwca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. 21 czerwca tego roku minister spraw wojskowych zezwolił mu „korzystać tytularnie ze stopnia pułkownika”. 8 lipca 1920 został mianowany sztabowym oficerem inspekcyjnym jazdy przy Dowództwie Okręgu Generalnego Grodno. 14 października 1920 został zwolniony ze stanowiska dowódcy 9 Brygady Jazdy.

1 czerwca 1921 pełnił służbę w Komendzie Uzupełnień Koni w Kowlu na stanowisku komendanta, a jego oddziałem macierzystym był 17 pułk ułanów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 10. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). W tym samym roku został przydzielony do Komendy Uzupełnień Koni Nr 11 w Częstochowie na stanowisko komendanta. W czerwcu 1926 został przydzielony do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IV z pozostawieniem w garnizonie Częstochowa. Z dniem 30 listopada 1926 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1928 przeprowadził się z Krotoszyna do Poznania. Od 12 maja 1932 zamieszkiwał przy ul. Dolna Wilda 71 m. 2. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VII. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.

Był żonaty z Zenoną (Zinaidą) Kasatkiną primo voto Sandecką (ur. 5 kwietnia 1891). W czasie okupacji niemieckiej oboje zostali wysiedleni z Kraju Warty, jako Władysław Mosiewicz ur. 1879 i Zenona Mosiewicz-Kasatkin ur. 1891, wysiedleni do m. Puszczkowo (ewentualnie z Puszczykowa). Na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B12, rząd 1, grób 21) znajduje się grób Wacława (?) Mosiewicza (ur. 27 maja 1880, zm. 21 lipca 1944).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6687 – 10 maja 1922 Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”) – 1925 rosyjskie Order Świętego Stanisława 2 stopnia z mieczami i kokardą – 1905 Order Świętej Anny 3 stopnia z mieczami i kokardą – 1905 Order Świętego Stanisława 3 stopnia z mieczami i kokardą – 1904 Order Świętej Anny 4 stopnia z napisem na szabli „Za odwagę” – 1904

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Jelizawietgradzkiej Szkoły Kawalerii Kategoria:Dowódcy 2 Pułku Ułanów Grochowskich Kategoria:Dowódcy 17 Pułku Ułanów Wielkopolskich Kategoria:Dowódcy Wielkopolskiej Brygady Kawalerii Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Polacy w wojnie rosyjsko-japońskiej Kategoria:Polacy wysiedleni z Wielkopolski 1939–1941 Kategoria:Pułkownicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Zastępcy dowódcy 2 Pułku Ułanów Grochowskich Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Żołnierze Armii Wielkopolskiej