Bitwa o Łowicz Wałecki – starcie zbrojne stoczone 12 lutego 1945 roku pod Łowiczem Wałeckim przez żołnierzy 1 pułku piechoty ludowego Wojska Polskiego z oddziałami armii niemieckiej w czasie walk o przełamanie Wału Pomorskiego.
Przebieg bitwy Po odparciu niemieckich kontrataków w dniu 11 lutego 1945 roku, 1 pułku piechoty ludowego Wojska Polskiego dowodzony przez ppłk. Bazylego Maksimczuka otrzymał rozkaz, aby 12 lutego przeprowadzić atak na miejscowość Łowicz Wałecki.
Zgodnie z rozkazem 1 pp wspierany przez 13 pułk artylerii pancernej w godzinach popołudniowych rozpoczął atak na pozycje niemieckie w Łowiczu Wałeckim, bronione przez dwa bataliony piechoty. Pierwszy wszedł do walki 1 batalion piechoty dowodzony przez mjr Jana Drobusiewicza. Wdarł się do Łowicza Wałeckiego jako desant na działach pancernych. Niemcy bronili każdego domu i każdej ulicy, przez co walki uliczne przeciągały się. Ostatecznie miejscowość została zdobyta dopiero o godzinie 19:30.
W czasie walk poległo 17 żołnierzy polskich, a 73 odniosło rany. Straty niemieckie były wyższe, 200 żołnierzy zostało zabitych, a 36 trafiło do polskiej niewoli.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bitwy w 1945 Kategoria:Front wschodni (II wojna światowa) Kategoria:Operacje i bitwy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Bitwy II wojny światowej z udziałem Niemiec Kategoria:Łowicz Wałecki