Psalm 100 – jeden z utworów zgromadzonych w biblijnej Księdze Psalmów. W systemie numeracji stosowanym w greckiej Septuagincie i łacińskiej Wulgacie psalm ten jest psalmem 99.

Psalm 100 identyfikuje się również często przez łaciński incipit Iubilate Deo, omnis terra.

Tekst psalmu i jego interpretacja Psalm ten zaliczany jest do grupy hymnów, stanowi niejako doksologię kończącą całą serię psalmów opiewających powszechne królestwo Boga JahwePor. i następne, zwłaszcza 96–98.. Odautorski hebrajski incipit klasyfikuje ten krótki, liczący pięć wersetów utwór jako psalm dziękczynny (). Wykonywano go zapewne chóralnie w czasie liturgii w świątyni jerozolimskiej.

W Psalmie 100 czterokrotnie wymienione zostaje imię Jahwe (; w. 1, 2, 3 i 5).

Redaktorzy polskich wydań Biblii opatrzyli Psalm 100 następującymi nagłówkami sugerującymi jego interpretację: hymn podczas procesji do świątyni (Biblia poznańska), służcie Panu z weselem! (Biblia Tysiąclecia), wezwanie do uwielbienia (Biblia jerozolimska).

Psalm stanowi sekwencję wezwań do wielbienia ustami i gestami. Psalmista zachęca wiernych, by wykrzykiwali, służyli, stawali, uświadamiali sobie, wstępowali, chwalili i błogosławili. Okolicznością jest odczuwanie radości z faktu znajdowania się pod opieką Stworzyciela. Świadomość bycia członkiem społeczności należącej do Jahwe pobudza do dziękczynienia. Przymioty Boga wymienione zostają w ostatnim wersecie, Bóg jest: dobry, łaskawy i wierny przymierzu. Na kontekst kultyczny hymnu wskazuje okoliczność, tzn. czynność wstępowania przez bramy świątynne, oraz umiejscowienie tuż przed przedsionkiem przybytku.

W wersecie trzecim podmiot liryczny wyznaje wiarę – „Jahwe jest Bogiem!” (). W konsekwencji uznaje się Jahwe za Stwórcę, rękojmię przymierza, Pana i protektora. Tak jak w Ps 23, Jahwe staje się pasterzem swego ludu. Na całym starożytnym Wschodzie król uznawany był za pasterza własnego narodu.

Wezwanie „Dobry jest Jahwe, na wieki jego łaskawość!” z finalnego wersetu, znane z Księgi Jeremiasza 33,11, jako wezwanie kultowe szereg razy wraca w psalmach w formie umieszczanej na początku antyfonyPor. Ps 106,1; Ps 107,1; Ps 118,1. Stały refren Psalmu 136: „...bo Jego łaska na wieki”.. Obecne jest też w różnych księgach Starego TestamentuPor. 2Krn 5,13; 7,3; 20,21; Ezd 3,11; Jdt 13,21 (w wersji Wulgaty); 1Mch 4,24..

Użycie w liturgii chrześcijańskiej W rzymskiej liturgii godzin zreformowanej po soborze watykańskim II Psalm 100 odmawiany jest jako jeden z psalmów Wezwania, jako trzeci psalm Jutrzni piątku pierwszego oraz trzeciego tygodnia.

Uwagi

Przypisy

Linki zewnętrzne

w Biblii Tysiąclecia „Komentarz do Psalmu 100” na YouTube (ks. prof. Mirosław Wróbel)

Kategoria:Psalmy