Stanisław Ledóchowski (ur. 15 sierpnia 1932 w Warszawie, zm. 28 grudnia 2025) – polski krytyk sztuki, scenograf, publicysta i poeta.
Życiorys Jego dziadkiem był Stanisław Antoni Halka-Ledóchowski, m.in. założyciel pierwszego w Polsce Muzeum Morskiego, które mieściło się w Warszawie przy ulicy Przemysłowej 32.
Był synem Edwarda (1905–1944), przemysłowca, właściciela Fabryki Siatki Jednolitej w Warszawie, działacza społecznego i katolickiego, podporucznika, uczestnika powstania warszawskiego i Heleny z Bugelmayerów (1903–1988). Okupację niemiecką i powstanie warszawskie przeżył w Warszawie. W 1948 rozpoczął naukę w Gimnazjum książy Marianów na Bielanach. Maturę zdał w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w 1951. Po maturze, bez postawienia zarzutu, został aresztowany w pałacu Mostowskich, w którym spędził okres wakacji. Nie należał do ZMP, dlatego nie dostał się na Wydział Historii Sztuki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, mimo zdanego w 1952 egzaminu wstępnego. Został wcielony do Wojskowego Batalionu Górniczego i przez dwa lata pracował w kopalni węgla w Chorzowie. Dopiero w 1954 został przyjęty na Wydział Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
W 1956 rozpoczął współpracę z czasopismami społeczno-kulturalnymi, m.in. z „Przeglądem Kulturalnym”, „Kulturą”, „Nową Kulturą”, „Poezją”, „Kolekcjonerem Polskim” oraz „Współczesnością”. Pisał również do magazynów „Koń Polski”, „Muzealnictwo”, „Dom i Wnętrze”, „Skarpa Warszawska”, „Stolica”.
Współpracował jako dekorator wnętrz z reżyserem Andrzejem Żuławskim przy filmie Trzecia część nocy oraz z Andrzejem Trzos-Rastawieckim przy ...Gdziekolwiek jesteś panie prezydencie....
Był kolekcjonerem dzieł sztuki, wiele z nich znalazło się m.in. w zbiorach Zamku Królewskiego na Wawelu, Zamku Królewskiego w Warszawie, Muzeum Zamku w Łańcucie, Łazienkach Królewskich, Muzeum Romantyzmu w Opinogórze. Był autorem wielu wystaw, członkiem rady Muzeum Łowiectwa i Jeździectwa w Warszawie oraz Muzeum Romantyzmu w Opinogórze.
Był członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, Towarzystwa Przyjaciół Książki, Towarzystwa Bibliofilów Polskich, Polskiego Towarzystwa Heraldycznego, Stowarzyszenia Miłośników Dawnej Broni i Barwy. Był prezesem Koła Weteranów i Rodzin 1 Pułku Szwoleżerów Józef Piłsudskiego, działał na rzecz upamiętnienia tej formacji tworząc ekspozycję muzealną jej poświęconą w Muzeum Romantyzmu w Opinogórze.
Był również poetą, w 2013 ukazał się jego tomik wierszy związanych z Krakowem pt. „Liście od Krakowa”.
Od 1997 mieszkał w Podkowie Leśnej. MIał dwoje dzieci: córkę Magdalenę (ur. 1969) i syna Franciszka (ur. 1981).
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Odznaczenia i nagrody Nagroda Honorowa Hetmana Kolekcjonerów Polskich im. Jerzego Dunin-Borkowskiego w Krośniewicach (2004) Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej” (2015) Nagroda im. Zygmunta Krasińskiego (2016) Złoty Krzyż Zasługi (2017) Członek Honorowy Polskiego Towarzystwa Heraldycznego Członek Honorowy Stowarzyszenia Domus Polonorum (2022)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Lista publikacji w Bibliotece Narodowej Lista publikacji w Polskiej Cyfrowej Bibliotece Jeździeckiej
Kategoria:Absolwenci II Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Batorego w Warszawie Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Polscy scenografowie Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Polscy krytycy sztuki Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Zmarli w 2025 Kategoria:Ludzie związani z Podkową Leśną Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie