thumb|Okładka Eurydyki Cacciniego Stile rappresentativo, stile nuovo, stile moderno, stile monodico, stile recitativo – terminy używane w literaturze muzycznej od początku XVII wieku na określenie stylu muzycznego wczesnej opery, którego cechą charakterystyczną była dramaturgia partii wokalnych. Termin stile rappresentativo po raz pierwszy pojawił się w druku na okładce libretta Giulia Cacciniego. Styl był realizacją koncepcji estetycznej promowanej przez cameratę florencką, która nawiązywała do muzyki starożytnej Grecji i poglądów Platona na muzykę. Jego emanacją była śpiewna, teatralna deklamacja, która wkrótce wykrystalizowała się w dwie formy wokalne: recytatyw oraz arię. Ze stile rappresentativo narodziły się pierwsze opery (dramma per musica), a za jej najwybitniejszego przedstawiciela uznaje się Claudio Monteverdiego. Poza nim, stile moderno (nazywanemu tak dla przeciwstawienia palestrinowskiemu stile antico) uprawiali m.in. Jacopo Peri, Giulio Caccini oraz Emilio de’ Cavalieri.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Style i kierunki muzyczne