Scottish Professional Championship – profesjonalny, nierankingowy turniej snookera. Pierwszy raz zawody te odbywały się w latach 40. i 50. XX wieku, a w latach 80. stały się jednymi z krajowych mistrzostw zawodowych. Jednorazowa nowa edycja miała miejsce w 2011 roku. jest rekordzistą z czterema tytułami, natomiast zaliczył maksymalny break w edycji z 1989 roku.
Historia Już w latach 40. i 50. XX wieku odbyło się kilka edycji Scottish Professional Championship. Zwykle brało w nich udział niewielu graczy i często byli to amatorzy. Szkot Walter Donaldson, który w tym okresie dwukrotnie zdobył tytuł mistrza świata w zawodowym snookerze, nigdy nie wziął udziału w zawodach. Grano w formacie pucharowym, turnieje odbywały się głównie w Edynburgu, czasami także w Glasgow. W latach 1980–1983 rozegrano pierwsze cztery edycje które odbyły się w różnych miejscach w Szkocji. Harry Stokes wygrał turniej cztery razy a raz dotarł do finału.
Turniej reaktywowano w 1980, kiedy to po latach przerwy niektórzy Szkoci stopniowo zaczęli ponownie grać zawodowo. Początkowo w turnieju brało udział tylko dwóch uczestników, ale wkrótce przekształcił się w regularny turniej z udziałem około ośmiu osób na edycję, odbywający się w różnych miejscach w Szkocji. Tylko raz, w 1984 r., odbył się turniej, w którym wzięło udział zaledwie dwóch uczestników. odegrał kluczową rolę w tym rozwoju. Po 1980 roku wziął turniej pod swoje skrzydła jako promotor, ale także okazjonalnie brał udział jako zawodnik. W latach 1985–1989 turniej był także dotowany przez World Professional Billiards & Snooker Association, organizację zarządzającą światowym turniejem, kwotą 1000 funtów na uczestnika. i Stephen Hendry to dwaj zawodnicy, którym udało się zdobyć trzy tytuły, a wygrał kolejne dwa. Podczas edycji z 1989 roku John Rea zaliczył maksymalnego breaka, co było zaledwie siódmym oficjalnie uznanym breakiem 147 w historii. Pomimo tego szczytowego osiągnięcia, turniej przerwano po tej edycji, głównie z powodu wygaśnięcia dotacji WPBSA.
Po 22 latach turniej odbył się po raz drugi. Oprócz wszystkich szkockich graczy zawodowych, tym razem możliwość wzięcia udziału w turnieju otrzymali również niektórzy szkoccy amatorzy. Ostatecznie zwyciężył mistrz świata John Higgins. Była to jednak jedyna reedycja, po której turniej przerwano.
Zwycięzcy RokMiejsceZwycięzcaPrzeciwnikWynikSponsorSezonScottish Professional Championship – nierankingowyEdynburg – BA&CC Match Hall James O’Brien4:2–– R. C. T. Martin Joe Camp4:0 Willie Newman R. C. T. Martin6:2Edynburg Willie Newman11:4Edynburg – Nile Rooms Eddie Brown Harry Stokes11:9Edynburg Harry Stokes Eddie Brown11:4Glasgow – Union Club Harry Stokes Eddie Brown11:8nieznane Harry Stokes R. C. T. Martin11:5Cumbernauld – 11:6 Ian Black 11:7Dunfermline – Glen Pavillon Eddie Sinclair Ian Black11:7Tartan Bitter, Glasgow – University of Glasgow Murdo MacLeod Eddie Sinclair11:9–nieznane Murdo MacLeod Eddie Sinclair8:7Edynburg – Marco’s Leisure Centre Murdo MacLeod Eddie Sinclair10:2 Stephen Hendry Matt Gibson10:5Canada DryGlasgow – Steve Davis Club Stephen Hendry 10:7People’s CarsEdynburg – Marco’s Leisure Centre Stephen Hendry Murdo MacLeod10:4Swish Murdo MacLeod9:7–Clydebank – Lucky Break Snooker Club John Higgins Anthony McGill6:12010/2011
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Snooker w Szkocji Kategoria:Nierankingowe turnieje snookerowe